رابطه عصب شناسی و فرسودگی شغلی

عصب شناسی و فرسودگی شغلی

کارکنان امروزی از یک فرسودگی شغلی همه‌گیر رنج می‌برند. تخمین زده شده است که ۴۰ درصد از کارکنان اداری ایالات متحده و کانادا دارای فرسودگی شغلی هستند و این آمار در صنایعی مانند پزشکی و ورزشی نرخ بسیار بالاتری را دارد.
خطر فرسودگی شغلی به کاهش عملکرد مناسب، اعتماد به نفس پایین و احساس ناامیدی مرتبط است.

علت اصلی فرسودگی شغلی، در کار کشیدن بیش از حد از افراد بدون تعبیه دیدن پاداش است. موسسه سیاست اقتصادی گزارش می‌دهد که بین سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۴ بهره وری اقتصادی ۲۱٫۶ درصد افزایش یافته است و این در حالی است که دستمزدها تنها ۱٫۸ درصد افزایش یافته‌اند که این موضوع منجر به فرسودگی شغلی می شود.

اگر به طور کلی شما در کار و زندگی خود احساس فرسودگی می‌کنید، این احساس، احساسی نیست که به خودی خود از بین برود. دانشمندان عصب شناسی کشف کرده‌اند که فرسودگی شغلی یا فرسودگی در زندگی تاثیرات زیر را به همراه دارد:

عوارض فرسودگی شغلی 

فرسودگی، آمیگدال مغز شما را بزرگ می‌کند؛ این بخش از مغز واکنش‌های احساسی را کنترل می‌کند. این می‌تواند تغییرات سریع و شدید خلق و خوی شما را افزایش دهد. بزرگ شدن آمیگدال همچنین واکنش شما به استرس را نیز شدیدتر می‌کند.

فرسودگی باعث می‌شود تا لوب پیشانی مغز (قسمتی که مسئول عملکرد شناختی است) شما نازک شود. این اتفاق معمولا با افزایش عمر اتفاق می‌افتد اما برای کسانی که برای دوره‌های طولانی تحت استرس هستند بسیار سریع‌تر به وقوع می‌پیوندد.

بخشی از مغز که حافظه و توجه را کنترل می‌کند نیز ضعیف‌تر می‌شود؛ که یادگیری را بسیار سخت‌تر می‌کند.

مغز افرادی که در معرض فرسودگی هستند، مشابه افرادی است که به سرشان ضربه وارد شده است.

فرسودگی ارتباط بین بخش‌های مختلف مغز را کاهش می‌دهد که این کاهش ارتباط منجر به کاهش خلاقیت، حافظه کاری و مهارت‌های حل مسئله می‌شود.

درمان فرسودگی شغلی

با این تاثیرات شدید، فرسودگی شغلی و یا در زندگی را نباید دست کم گرفت. خوشبختانه، با مراقبت از خود می‌توان تاثیرات آن را وارونه کرد.
در یک تحقیقات گروهی از دانشجویان پزشکی را که برای دریافت امتحان مجوز طبابت خود آماده می‌شدند را مورد آزمایش قرار دادند و در آن تحقیقات دریافتند که مغز آن‌ها بسیاری از اختلالاتی را که در بالا شرح داده شد را نشان می‌دهد. با این حال پس از استراحتی ۴ هفته‌ای، بسیاری از تغییرات مغزشان به حالت اول خود بازگشت.

شما ممکن است با خود فکر کنید که این اتفاق برای شما انجام نشدنی است و شما محکوم به داشتن یک مغز فرسوده هستید زیرا شما نمی‌توانید ۴ هفته از وقت خود را به استراحت اختصاص دهید؛ اما خبر خوب این است که این تحقیقات ۴ هفته استراحت را نیز پیشنهاد نمی‌کند.
استراحت کردن به معنای نشستن در مکانی آرامش‌بخش و انجام ندادن کاری نیست؛ این می‌تواند شامل فعالیت‌های کوتاهی مانند قدم زدن یا رانندگی در یک مسیر زیبا، استفاده از وقت‌های آزاد خود برای انجام سرگرمی‌های موردعلاقه‌تان و یا صرف وقت با افرادی است که شما را آرام می‌کنند، باشد

تهیه شده توسط سید علی محمد صفایی