ترک اعتیاد برای بعضیها افسانهای نشدنی است. از بس که راههای مختلف را خود و اطرافیانشان امتحان کردهاند و باز بهطور مجدد به حلقه اعتیاد بازگشتهاند، امیدشان ناامید شده است. اما باید قبول کرد که فقط غیرممکن، غیرممکن است. بعضیها اعتیاد را بیماری میدانند و بعضی بیمسئولیتی. بههرحال، عناوین زیادی برای این مشکل وجود دارد. دلیل هرچه که باشد، اعتیاد مقولهای است که واقعا میتواند خانمان و دودمان افراد درگیر با آن را به باد بدهد. در این مقاله میخواهیم با نگاه و زبانی تازه از ترک اعتیاد بگوییم.
ترک اعتیاد فرمولهای مختلفی دارد
اعتیاد چیز خوبی نیست. خانمانسوز است و دلخراش. کسی هم که به دام آن میافتد، بهجز عوامل مختلفی که بهطور ناخودآگاه، او را به سمت این معضل سوق میدهند، بیمسئولیتی بهخرج داده است. بیمسئولیتی نسبت به خود، خانواده، اطرافیان و در ابعاد بزرگتر اجتماع.
در هر حال، گامهایی وجود دارد که این مشکل را رفع میکند. فقط باید پذیرفت که ترک اعتیاد مانند هر عادت بد دیگری نیاز به راهکارهای شخصیسازیشده دارد. منظور چیست؟ منظور این است که نمیتوان نسخهای عمومی برای ترک اعتیاد همه پیچید. باید با توجه به وضعیت و شرایط هر شخص، درباره ورود به فرایند ترک تصمیمگیری کرد.
اما فارغ از تکنیکها و روشها، چارچوبهایی کلی برای ورود به مسیر ترک وجود دارد که در ادامه از آنها حرف خواهیم زد:
پذیرفتن اینکه مشکل و مسألهای وجود دارد
یکی از مهمترین اقداماتی که برای ورود به مسیر ترک اعتیاد باید انجام شود، پذیرش مشکل و مساله است. فرد و اطرافیان آن باید قبول کنند که مشکلی جدی برایشان وجود دارد و نیاز به تعریف و بررسی ابعادش هست. با پذیرش مشکل، امکان ارزیابی وضعیت بهوجود میآید. با سرپوشگذاشتن روی مشکل راه به جایی برده نمیشود. این را بهخاطر بسپارید.
فردی امین و دلسوز در کنار معتاد باشد
برای ترککردن اعتیاد نیاز به همراهی فردی دلسوز در کنار معتاد است. این فرد میتواند روند درمان و بهبود فرد را کنترل کند، در کنارش باشد و به او امید بدهد و در یککلام، حامی و همراهش شود. طیکردن مسیری که در آن هر لحظه اراده و انگیزه فرد تحتتاثیر قرار دارد، بهتنهایی کمی سخت است.
ورزشکردن هم اهمیت زیادی دارد
یکی از مهمترین ابعاد ترک اعتیاد را باید جایگزینکردن عادتهای مثبت و خوب با موارد بد قبلی در نظر گرفت. اگر کاری مانند ورزشکردن برای فرد عادی و عادت شود، دیگر به سراغ مواد مخدر نخواهد رفت و میلواشتیاقش را به این مواد مضر از دست خواهد داد. واقعیت این است که ورزشکردن موجب ترشح هورمونها و مواد شیمیایی شادیآوری میشود که با فعالیتهای بدنی ترشح و تولید میگردند. چنین چیزی راهی مناسب برای خروج از دنیای تاریک و سیاه اعتیاد معرفی میکند.
خود را دوستداشتن معجزه میکند
کسی که خودش را دوست بدارد، برای سلامتی و شکوفاییاش خیلی کارها انجام میدهد. این در حالی است که بیشتر معتادان از دست خود خسته شدهاند و ضمن اینکه مدام میشنوند که آدمی انگل و بیارزشاند، خودشان هم از دست خودشان دل خوشی ندارند. بنابراین، ورود به دورههایی نزد رواندرمانگر برای یادآوری ارزشهای خویشتن برایشان ضروری است.
بهیادآوردن ضررات مصرف مواد مخدر هم موثر است
کسی که درگیر مواد مخدر است، متوجه نیست که چه آسیبهای شدیدی به زندگی خود و اطرافیانش وارد میکند. این فرد با نوشتن، مشکلات و ضررهای ناشی از اعتیاد میتواند به خود تلنگری جدی بزند و ببیند که با اوضاعی بسیار سیاه و تاریک روبهروست. نوشتن از هر مشکلی، ابعاد آن را واضحتر میکند. معتادان هم با این کار به خود برای درک اعتیاد کمک شایانی خواهند کرد.
عادتهای بد دیگر فرد شناسایی و ترک شوند
یکی از موثرترین راهها برای ترک اعتیاد این است که فرد با کنارگذاشتن یک عادت بد دیگر در خود به جاده ترک و رهایی پا بگذارد. عادتی بد که سادهتر از اعتیاد است، باید در فرد شناسایی شود و برای کنارگذاشتن آن، تلاش صورت بگیرد. وقتی ترک یک عادت ناخوشایند با موفقیت پشت سر گذاشته شود، معتاد احساس اعتمادبهنفس پیدا میکند و میبیند که آنقدرها هم بیاراده نیست و قدرت تغییر در او مانند هر آدم دیگری وجود دارد. علاوه بر این، تمرینی در مدلی کوچکتر با جدیت کمتر هم برای رفع عادات ناپسند انجام میدهد.
برای ترک اعتیاد باید از کمک دیگران بهره برد
یکی دیگر از نکات بسیار مهم درباره مقوله اعتیاد این است که فرد بپذیرد، نیاز به کمک حرفهای دارد. دفع و خروج مواد مخدر مختلف نیاز به حضور کارشناسان و متخصصانی در این زمینه دارد. هرکسی نمیتواند بهتنهایی موفق به کنارگذاشتن مواد مخدر شود. استفاده از خدمات ترک مناسب راهی برای رهایی است. متخصصان در کلینیکهای مخصوص این کار، تجربه و دانش کافی برای همکاری با افراد در مسیر ترک دارند.
اطرافیان معتاد باید به فکر خود باشند
اطرافیان فرد معتاد از خود او هم بیشتر در رنج و عذاباند. آنها باید با مشکلاتی نظیر از دسترفتن ارزش عزیزشان، آبرویشان و شرایط دشوار و سخت ناشی از اعتیاد دستوپنجه نرم کنند. هرچند حضور آنها میتواند در مسیر ترک بسیار موثر واقع شود اما باید دقت کنند که به روحیه و روان خود هم برسند و اگر میبینند که آسیبپذیر شدهاند، کنار بکشند و کار را به متخصصان حرفهای واگذار نمایند. فرسودگی ناشی از همراهی با یک فرد در مسیر ترک اعتیاد هم بسیار جدی و پررنگ است.
سخن آخر درباره ترک اعتیاد
ترک اعتیاد سخت است اما نشد ندارد. اگر فرد معتاد حامیانی در این مسیر داشته باشد که خسته نشوند، قوی باشند و از پای ننشینند، امکان ترکش بیشتر خواهد شد. البته رکن اصلی هر فرایند ترکی همان پذیرش مسئولیت زندگی خود از سوی فرد معتاد است. با این حال در گامهای بعدی، حضور مشفقانه نزدیکان به او یاری و قدرت ترک میدهد. چنین چیزی هم بسیار دشوار است. یعنی معمولا اطرافیان آدمهای معتاد به ستوه میآیند و بهشدت خسته و ناامید میشوند. در هر حال، برای به مقصدرسیدن ترک، نیاز به مجموعهای عظیم از اراده فردی و کمکهای شفیقانه نزدیکان است.
نکتهای درباره ترک به ذهنتان میرسد؟ به نظر شما چه چیزهای دیگری میتواند به فرد معتاد در کنارگذاشتن عادت خانمانسوزش کمک کند؟ نظرتان درباره اینکه معتادان بیمارند و نه مجرم، چیست؟ با این حرف موافقید؟ ایدههایتان را با ما در میان بگذارید.
برگرفته از: https://olympiahouserehab.com
دیدگاهها (0)