با سلام
من ۳۷ سالمه و ۱۰ سال هست ازدواج کردم و یه پسر ۵ ساله دارم. همسرم ازمن ۴ سال کوچکترن که با مخالفت های زیاد با هم ازدواج کردیم. زندگی خوبی داشتیم جوری که همه حسرت می خوردن. شوهرم خیلی منو دوست داشت و منم متقابل. متأسفانه سال ۹۶ مشکلاتی برامون پیش اومد که خیلی مفصله. من از رابطه قبلیم با آقایی که همکارم بودم به همسرم گفته بودم که قرار ازدواج داشتیم و من بعد از ۴ سال که فهمیدم ایشون اعتیاد دارن ازشون جدا شدم و به ازدواج نرسید. من همه چیزو به همسرم گفته بودم که فک می کنم اشتباه کردم ایشون بعد از چند سال مجددا در سال ۹۶ بارها باشماره های مختلف و پیام های متنی و بی خود بدون هیچ ابراز علاقه و چیز خاصی پیداشون شد و من بهشون گفته بودم ازدواج کردم و بچه دارم ایشونم ازدواج کرده بودن و هر از گاهی تماس و پیامی می دادن. که من این رو هم به همسرم گفتم ولی ایشون به قول معروف این قضیه رو پیرهن عثمان کردند و آبروی منو پیش خانواده خودش و من بردن و به همه گفتن که من با ایشون همچنان در ارتباط هستم در صورتی که نزدیک به چند ماه بود هیچ خبری از اون آقا و تماسا و پیام ها نبود. همسرم فکر می کرد قضیه جیز دیگه ای هستش و من دارم بهش دروغ می گم و حرفای منو باور نمی کرد. و بجای اینکه با من صحبت کنه و خودمون مسئله رو حل کنیم یک شبه به خانوادش گفت و اون ها هم خب فک می کردن که حتما رابطه ای بوده و خلاصه زندگی من دگرگون شد. یک شبه همه چیز رو سرم خراب شد در صورتی که من با روراستی تمام حتی شماره تماس های اون آقا رو هم به همسرم دادم ولی ایشون بازم فک می کردند من دروغ میگم. از من با دخالت های زیاد پدرش و خواهراش شکایت کردن به جرم رابطه نامشروع !!! که منو واقعا نسبت به خودش دلزده کرد کسی که این همه سال با هاش روراست بودم اینجوری از من شکایت کرد. خیلی سرخورده شده بودم از طرفی قضاوت خانوادش و از طرفی گوش به حرفای من ندادن خودش داغونم کرده بود. بالاخره فهمیدم که خانوادش بهش گفتن یا ما یا زنت و با گریه و التماس خودش مهریه ام که ۱۴ سکه بود رو بخشیدم و البته اجبار خودش و تهدید به ندیدن بچه . تا از شکایت صرف نظر کنه . ما تو این سه سال اصلا با خانوادش ارتباط نداریم چون اونانمی خوان و یه جورایی من حس بدی دارم چون می دونم در موردم چه فکری دارن اصلا دوست ندارم کسانی که در موردم بد فک می کنن رو ببینم. روزایی خیلی بدی داشتم همسرم دائم به من مشکوک هست و گوشی و رفت و آمد منو چک می کنه مدتی که اجاز نداد من سرکار برم . بعد از کلی صحبت راضیش کردم. من فقط و فقط به خاطر پسرم چون اون موقه ۳ سالش بود و دوران بحرانی بود حاضر به ادامه زندگی باهاش شدم. ولی خیلی پشیمونم کاش همون موقه جدا می شدم. خانوادش دعوتش می کنن میگن فقط با بچه بیا و خیلی چیزای دیگه. خیلی عذاب می کشم. جدیدا از هیچ چیز نه خوشحال میشم نه ناراحت . حتی بهم توهین می کنه قبلنا خیلی ناراحت می شدم ولی الان اصلا نمی تونم عکس العملی نشون بدم. بارها همسرم اظهار پشیمانی کرده که من زود قضاوت کردم و دیوانه شده بودم و خانوادم بهم فشار میوردن و ... ولی من نسبت بهش خیلی سرد شدم حتی چندشم میشه بهم نزدیک میشه. تنها دلیل تحمل این زندگی پسرمه . چون اگه من جدا میشدم معلوم نبود سرنوشتش چی میشه چون خانواده همسرم هیچ وقت عاطفی نبودن و نوه و آیندش واسشون مهم نیست هیچ حمایتی هم تو این چند ساله ازشون ندیدم. بین دوراهی گیر کردم. حالا که پسرم بزرگ شده می خوام جدا بشم باز فکر اینکه پسرم باید چه کنه دوران مدرسه اش هم داره شروع میشه دیوونه م می کنه . نمی تونم حضوری مشاوره برم شوهرم نسبت بههمه چی بدبینه . هیچ دلخوشی ای ندارم به این زندگی فقط دارم می گذرونم. بارها همسرم جلوی پسرم بهم حرفای بد زده . نمی دونم تا کی می تونم تحمل کنم . چه کار باید بکنم؟
گروه مشاورین "های اکسپرت"مدیر کلشهریور ۷, ۱۳۹۹پاسخ
سلام همراه گرامی
بسیار شرایط سختی رو سپری کردید و با توجه به صحبت هایی که کردید در حاضر هم به دلیل همون سختی ها، خودتون بسیار تحت فشار هستید.
با همه اتفاقاتی که تجربه کردید اینکه شغلتون رو ادامه دادید و فرزندی دارید که براتون مهم هست بسیار خوبه.
شما در اون شرایط بحرانی با وجود اینکه مربوط به سال های قبل هست فشار روانی زیادی رو تحمل کردید که کم و بیش بعد از اون هم ادامه پیدا کرده و همین مسئله باعث شده شما نشانه هایی مثل لذت نبردن و کاهش علاقه به رابطه جنسی رو تجربه کنید. که خود این مسئله هم میتونه در سایر روابط با همسرتون تاثیر بگذاره و مثل یک سیکل معیوب ادامه پیدا کنه.
با توجه به اطلاعاتی که دادید به خصوص وجود فرزند به نظر می رسه بهتر هست ابتدا بر روی نشانگان منفی و خلق پایین خودتون کار کنید تا از نظر روانی عملکرد بهتری داشته باشید و بتوانید تصمیمتون رو در مورد ادامه یا عدم ادامه زندگی در یک شرایط بهتر بگیرید بنابراین پیشنهاد من این هست که با یک روانشناس به صورت غیر حضوری در مورد خلق پایین و عدم لذتتون، در ارتباط باشید تا بهبود پیدا کنه و در طی این فرایند بتوانید مشاوره زوجی رو هم دریافت کنید. اگر بتدریج همسرتون رو هم برای جلسات مشاوره ترغیب کنید بهتر خواهد بود چون به نظر مهمه ایشون هم با توجه به نشانه هایی که گفتید بیشتر مورد بررسی قرار بگیرند.
به هر حال جدایی آخرین راه حل هر زندگی هست که اگر فرد برای اون هم آمادگی های لازم رو نداشته باشه به مراتب شرایطش بدتر از قبل خواهد شد به خصوص که فرزندی هم این بین وجود داشته باشه
با سلام ، ۲سال هست که ازدواج کردم
در وسایل شوهرم مدارکی پیدا کردم که نشون میده همسرم ۳سال پیش در کلاس های ترک اعتیاد شرکت داشته ، خیلی تعجب کردم چون اصلا به شوهرم همچین چیزی نمیخوره
وسط دوراهی گیر کردم ، نمیدونم ایا همون موقع موفق به ترک شده یا نه هنوز خدای نکرده مصرف میکنه
از طرفی شوهرم اصلا شبیه معتادها نیست و اونقدر خوب و درست هست که با خودم میگم اگه مربوط به گذشته اش بوده و نمیخواسته رازش فاش بشه و من بدونم منم چشم پوشی کنم و چیزی نگم
اما ذهنم به شدت درگیره با خودم میگم شاید ترک نکرده باشه
اونقدر بهش اعتماد دارم که با خودم میگم شاید اون مدارک مال برادرش باشه نه خودش ، چون روشون فقط فامیلی نوشته ، از طرفی اگه ماله برادرشه تو وسایل خودش چیکار میکنه
اما تا مطمئن نشم ذهنم درگیره
چیکار کنم ایا بهش بگم واز خودش بپرسم ، چون خیلی برام مهمه بدونم یا راه دیگه ای وجود داره که بدونه اینکه خودش بفهمه متوجه حقیقت بشم
با تشکر از پاسختون
گروه مشاورین "های اکسپرت"مدیر کلمرداد ۲۷, ۱۳۹۹پاسخ
سلام وقت بخیر.
ایشون می توانند در یک شرایط مناسب با همسرشون صحبت کرده و در مورد این موضوع سوال کنند. ولی بهتر هست که غیر از مشاور کس دیگری از این موضوع باخبر نشود. این که همسرشون مصرف کننده بوده یا برادر همسر باید خود همسر پاسخ دهد. در مورد این که ظاهر شون هم به اعتیاد و عرد معتاد نمی خورد، بر خلاف تصور عوام که افراد مصرف کننده مواد مخدر را فردی با ویژگی های بدنی ضعیف و بهم ریخته تصور می کنند ممکن است برخی از مصرف کننده ها ظاهر طبیعی داشته باشند و فقط با آزمایش بتوان فهمید که اینها مصرف کننده اند. اینکه آیا اگر همسر ترک داده اند یا نه؟ میتوان گفت که بیماری اعتیاد یک بیماری مزمن هست مانند دیابت و فشار خون و فرد مبتلا به صورت قطعی درمان نمیگیرد بلکه در جلسات رواندرمانی و گروه درمانی راهکارهایی یاد میگیرد که می تواند این اختلال را مدیریت کند. فرآیند درمان اعتیاد بسیاری طولانی است و گاها سالها بیمار باید جلسات خود را ادامه دهد.
سلام. امیدوارم حالتون خوب باشه.
چند سال پیش یک نفر به من ابراز علاقه کرد و خب قاعدتا این چیز طبیعیه ولی رفتار ایشون فوق العاده آزار دهنده بود و دایما توی دست و پای من بودن و کار هایی میکرد که من رو عمیقا خجالت زده میکرد. تا جایی که من مجبور شدم از یکی از دوستام درخواست کنم که ازش بخواد تا دیگه نزدیک من نشه. هنوز هم هر جا میرفتم پیداش میشد ولی خب دیگه به اون اندازه بهم نزدیک نمیشد. تا اینکه من چند ماه پیش مجبور شدم بهش پیام بدم و بعد از اون حدود یک ماه تقریبا ده ساعت از روز رو جایی بودم که ایشون هم حضور داشتن. که باز همه چیز به شرایط قبلیش برگشت و ایشون هرروز ساعت ها با من درد و دل میکرد و از من کمک میخواست. من انتظار داشتم که بعد از اون یک ماه دیگه سراغی از من نگیره ولی هر روز به من پیام میداد و باهام حرف میزد. من به شدت از ایشون بدم میاد. از تک تک کارها و رفتارهاش. و هر دفعه که گوشیمو برمیدارم میبینم بهم پیام داده گریم میگیره.ایشون هم وابستگی و علاقشون به من چند برابر شده وتمام کارهاشو به خاطر من انجام میده. و تقریبا هر دو روز یک بار از من خواهش میکنه که هیچ وقت رابطو باهاش قطع نکنم. باتوجه از شناختی که ازش دارم حتی ممکنه خودشو بکشه. ولی خب من واقعا نمیتونم این اوضاعو تحمل کنم و نیاز به کمک دارم.
گروه مشاورین "های اکسپرت"مدیر کلمرداد ۱۲, ۱۳۹۹پاسخ
سلام.
این فرد قطعا به دلایل بنیادی و ریشه ای که باید به مشاور مراجعه کنه و حلشون کنه و علت این وابستگی بیمارگونه رو پیدا کرده ..از طرفی نمیشه یک طرفه قضاوت کرد و به هر حال ایشون که متوجه وابستگی شده به هیچ وجه نبابد دوباره پیاممیداده ولو کاری ..
چون متوجه این حجم از وابستگی شده و عجیب تر اینکه میگن باهاشون درد و دل می کنه خب تا ایشون در شروع مجدد وقت نگذاره ایا این فرد باز ادامه میده ؟
مساله گنگ و مبهمه و حداقل برای بنده سوالات بسیاری مطرحه که نمیشه همین طور پاسخ کلی داد
مخصوصا در مورد وابستگی ها در ارتباط که شرایط پیچیده ایست و ساده بینانه نمی شود پیش رفت
با عرض سلام و خسته نباشید.
من فارغ التحصیل هستم و هم اکنون برای کنکور می خوانم.چند وقتیه که دچار مشکلی فکری شدم و در حین خواندن سوالات و شک هایی مثل خواندن چطوریه یا چطوری میشه هم خواند و هم فهمید یا کلمات را چطور بخوانم برایم پیش می آید بطوریکه فکر می کنم بی سوادم و خواندن بلد نیستم درحالیکه می دانم بلدم و این خیلی مرا آزار میدهد و مانع درس خواندن من میشود و فکر میکنم خواندن کاری پیچیده است ولی در بعضی موارد این مشکل را ندارم و در گذشته هم همچین مشکلی نداشتم.البته خودم انسان وسواسی هستم و همیشه روی خواندن متن کتاب خیلی حساس بودم.خواهشا کمک کنید.
سلام. بسیاری از افراد وقتی که باید برای مدت زمان نسبتا طولانی درس بخونند که این درس خواندن همراه با اضطراب و کمال گرایی برای بهترین نتیجه ممکن همراه میشه دچار وسواس فکری میشن. تکنیک های زیادی وجود دارند که به شما کمک میکنند در حین درس خوندن افکار مزاحم یا وسواس فکری کمتری رو تجربه کنید. به شما پیشنهاد میکنم که اگر این افکار براتون آزار دهنده شده و داره فرایند درس خوندنتون رو متوقف میکنه چند جلسه روان درمانی دریافت کنید که این افکار در فرایند درمان و در حین درس خوندن متوقف بشن.
سلام ... وقت بخیر ... برادری ۳۸ ساله دارم که تابستان سال گذشته دادخواست طلاق داد و حالا یک ماه است که از خانمش جدا شده ... یک دختر ۹ ساله دارند که با مادرش زندگی میکند و یک روز در هفته در حد چند ساعت با برادرم است ... برادرم دیپلم ریاضی دارد، کارگر یک کارخانه است و چند سالی میشود که به شکل گروهی کوهنوردی میکند ... ما یکی دو ماه پیش متوجه شدیم که با خانمی در ارتباط است ... البته خودش میگوید بعد از دادن دادخواست طلاق به او پیشنهاد آشنایی بیشتر داده است و این خانم هیچ نقشی در تصمیمش به جدایی نداشته ... ایشان یک خانم مطلقه از اعضای گروه کوهنوردی با فوق لیسانس حقوق و مربی بدنسازی است ... به گفته برادرم در حال تهیه جهیزیه بوده که متوجه خیانت همسرش میشود و طلاق میگیرد ... از برادرم نه جشن خواسته نه مهریه ولی گفته برایم خانه بخر ... حالا مشکل ما با برادرم این است که صلاح نیست به این زودی تصمیم به تجدید فراش بگیری ... بهتر است حداقل یک سال صبر کنی تا زندگی خودت و دخترت تثبیت شود ... شاید در آینده دخترت بخواهد با تو زندگی کند ... این خانم نباید زمانی که همسرت در خانهات بود و تا لحظه آخر یک فرصت برای جبران کمکاریهایش میخواست شروع به آشنایی با تو میکرد ... همسر سابقت، عکسهای این خانم را در پیج تو دیده است ... به این ترتیب به تو تهمت میزند و ذهن دخترت را خراب میکند که تو خیانت کردهای ... تو امکان خرید خانه را نداری و بابا هم آنقدر نمیتواند به تو کمک کند که خانه بخری ... نهایتا میتواند یک خانه برایت رهن کامل کند تا اجاره ندهی ... دیدیم این حرفها به خرجش نمیرود ... پدرم رفت و استخاره کرد ... بد آمد ... دلمان بیشتر چرکین شد ولی برادرم میگوید من اعتقادی به استخاره ندارم و تصمیمم را گرفتهام ... اگر همراهیام نکنید هم کار خودم را میکنم و لازم باشد خانوادهام را کنار میگذارم ... متاسفانه آن خانم هم حاضر است خانوادهش را رها کند ... ازدواج برادر او نیز با نارضایتی پدر و مادر انجام شده ولی اکنون با خانواده پسر رفتوآمد دارند ولی با خانواده دختر خیر ... لطفا بفرمایید در این شرایط باید چه کار کنیم؟
سلام. با توجه به این که این مساله برای برادر شما اتفاق افتاده و ایشان در سن تصمیم گیری هستند در عین اینکه ممکنه است تصمیم اشتباه بگیرند اما مسیولیتش به عهده خود ایشان است و دخالت خانواده(بخاطر دلسوزی) در هر صورت منجر به مقاومت در برادر و ایجاد اختلافات و فاصله گیری میشود.
بهتر است بجای نشان دادن ایرادات این رابطه انها را به سمت مشاوره پیش از ازدواج سوق دهید تا در جلسات ارزیابی بهتر و ارایه راه حل های بهتر صورت گیرد.
با سلام ۱۷ ساله ازدواج کردم . همدیگه را هم بسیار دوست داشتیم و مشکل خاصی نداشتیم. اما الان ۴ ساله به خاطر یسری از اختلافات مالی و عاطفی مشکل جدی برخوردیم . دعواهای زیاد و قهرهای طولانی به مدت ۲ الی ۳ ماه ( هر دفعه که راجع به مطلبی با هم صحبت می کردیم سریع اعصبانی میشه و من به این اخلاقش حساس شدم ). در طی این مدت بنده پیش قدم برای آشتی کردن و از بین بردن اختلاف و هر دفعه همسرم مرا مقصر می دانست که تو زیادی حساسی . همسرم آدم بسیار دورن گرایی است از عواطف و احساساتش هیچ وقت صحبت نمی کند و بسیار کم حرف و تمام نظرات و کارهای خود را قبول دارد. و حمایت صد در صدی از من می خواهد حتی اگر با کارهایش مخالف باشم . من ۸ ماه پیش برادرم فوت کرد بعد از دو ماه از فوت برادرم دعوامون شد و از اون لحظه به بعد با هم کاریی نداریم . به من هم گفته که فقط بخاطر پسرم این زندگی را تحمل می کنم . در شرایط روحی بد من در کنار نبود و باز هم منو مقصر اصلی می داند . با تمام این حرفها می خوام زندگیم درست بشه چون دوستش دارم برام مهمه ولی نمیدانم چیکار کنم . از طرفی دیگه نمیخوام من پیش قدم بشم برای آشتی چون واقعا در این مورد خسته شده ام. و اینکه واقعا دچار استرس زیاد شده ام در این مدت ممنون میشم راهنماییم کنید.
سلام برای پاسخ به سوال شما نیاز به اطلاعات و ارزیابی دقیق تری هست ولی به طور کلی وقتی شما سال های رابطه رضایت بخشی داشتید به این معنی نیست که پس باید هیچ وقت به مشکل برنخورید به نظر می رسه مشکلات و اختلافاتی که از ۴ سال پیش به وجود اومده از طرف شما و همسرتون حل نشده و تعارض بین شما رو روز به روز داره افزایش میده. بنابراین بهتره مسائل رو جدی تر بگیرید و به دنبال راه حل منطقی باشید و حتما رابطه خوب چندین ساله شما ارزش این رو داره که وقت و انرژی بزارید و به روانشناس مراجعه کنید. اختلافات و تعارضات حل نشده باعث شده تا همسرتون در شرایط سخت چندان با شما همراهی نکنند و طبیعی که در شما ایجاد ناراحتی بکنه اما بهتره واقعیت رابطه و نارضایتی های همسر رو ببینید و برای حل این تعارضات به روانشناس مراجعه کنید. قهر کردن شیوه ارتباطی سالمی نیست اما با توجه به این که شما قبلا رابطه خوبی داشتید و شیوه ارتباطی همسر شما به طور کلی قهر کردن نبوده بلکه در سال های اخیر ایجاد شده بنابراین این قهرها نشانه فاصله و تعارض در رابطه و گاهی حتی مکانیسمی برای کنار آمدن با شرایط نامطلوب ازدواج هست چنان چه همسر شما هم اذعان داره به خاطر فرزند تحمل می کنه. راه حل این مسائل فقط واقع بینی، گفتگوی موثر، اقدام برای حل مساله و کمک از درمانگر هست
سلام ودورود-من سال ۱۳۹۰پس از کش وقوسهاس بسیار زیاد با مردی که همسن خودم بود(متولد۱۳۵۳) ویک دختر متولد ۱۳۸۱داشت وبه قول خودش زنش بسیار سلیته وفاقد معیارهای این مرد بود ازدواج کردم وشدم زن دوم -بماند که من چقدر درحق این مرد محبت کردم واز جانم بریش مایه گذاشتم وایشان فقط هفته ای یکساعت میامد پیش من چون ما دردوشهر جداگانه زندگی میکنیم.خلاصه سال ۱۳۹۲به لطف خدا من یک پسر دنیا اوردم وهمچنان بچه محروم از پدر وهفته ای یک ساعت ادامه داشت ومن هم راضی از طرفی هییچ هزینهای به ما نمیداد همسرم چون من کارمند هستم تا اینکه سال ۹۶زن اول براساس بند ۱۲عقدنامه طلاق گرفت وحدود یکسال جدا بودند وشوهرم بیشتر پیش ما میامد تا اینکه زمستان ۱۳۹۷دوباره رجوع کردند وشوهرم از پنجم فروردین ۱۳۹۸ما را ترک کرده است وحتی یک زنگ هم به ما نزده است من واقعا نمیدونم باید چکار کنم با اینچنینی ادمی لطفا منو راهنمایی کنرد
با سلام. به نظر می رسد که همسر شما مسئولیت در قبال شما و فرزندش را به دلایلی اجابت نمی کند. اگر از راه مذاکره به نتیجه ای نمی رسید از اقدامات قانونی برای احقاق حق خود استفاده کنید
سلام وقت بخیر
مساله شما نیاز به بررسی دقیقتر دارد چراکه ممکن است از عوامل روانی مثل وسواس یا عوامل نورولوژی، مغزی، جسمی یا.. ناشی شود که بهبود آن بنا به تشخیص دقیق است. با این مقدار اطلاعات امکان نظر قطعی نیست..
برای سوالات تکمیلی در خدمتتان هستیم. موفق باشید.
سلام
مطلقه بودم با یک دختر ۱۰ ساله.با یک مردی با یک پسر ۹ ساله ازدواج کردیم.۳ بار قبلا ازدواج رکده و جدا شده و من هم شوهرم فوت شده
چییزی از نظر مالی درست نداشت و من خونه و شغل و ماشین دارم
یکسال زندگی کردیم و دو بار سر موضوع پسرش من رو زد.
چند وقت جدا زندگی کردیم و قرار شد طلاق بگیریم.دو تا دروغ هم گفته بود که مدرک لیسانس داشت که اصلا نداشت و دوم اینکه دوبار ازدواج رکده که در واقع سه بار بوده
دوباره برگشتیم سر زندگی به شرطی که بچش نباشه.اون هم برای بچه اش یک خونه کرایه کرده و اکثر مواقع بچه یا اونجاس یا خونه پدر بزرگ و مادر بزرگش.با این شر ط به زندگی بر گشت
ولی دوباره دعوامون شده سر اینکه به من توجه نمی کنیم و چرا بدون من میری تفریح و غیر
چکار کنم
با سلام .
برای پاسخ دادن نیازمند اطلاعات بیشتری هستیم ولی چند موضوع قابل توجه در متن هست. اول اینکه شوهر روند شغلی حرفه ای در گذشته چطور بوده و چه اتفاقی افتاده که الان وضعیت مالی خوبی نداره.؟ غیر از دروغ هایی که همسر گفته مانند مدرک تحصیلی و ازدواج های قبلی .. آیا در موارد دیگری هم دروغ گویی داشته است، آیا سابقه مشکلات با دیگران و قانون را تجربه کرده است. روابط شوهر با خانواده پدری خود چگونه است؟ مراجع نیازمند است که اطلاعاتی در مورد ازدواج قبلی شوهر و علت جدا شدن همسر های آن ها پیدا کند. مراجع چرا حاضر به پذیرش فرزند شوهر نیست باید توضیحاتی داده بشه.
نحوه آشنایی این دونفر باهم چه جوری بوده است و نگرش اطرافیان به ازدواج چه جوری بوده است.؟
به طور کلی این ازدواج چندین زنگ خطر اصلی دارد؛ دروغ گویی همسر، معلوم نبودن شرایط شغلی اقتصادی، ازدواج و طلاق های قبلی و درگیری های فیزیکی که باید بررسی شوند. حضور شوهر هم در جلسات مشاوره کمک کننده است.
با سلام بیتا هستم ١٧ ساله
مدتی هست که با پسری بسیار محترم اشنا شدم ، ایشون اول ها با من زیاد صمیمی نبودن
ایشون میگفتن که مثل برادر من هستن مدت ها گذشت و ایشون با من دردودل کردن و من متوجه شدم که ایشون چقدر ناراحت هستن هیچ امیدی به زندگی ندارن
من سعی کردم روحیه ایشون رو باز گردونم ولی ایشون همه چی رو باخته بودن
مدت ها گذشت و ما دیگه حس خواهر برداری رو بهم نداشتیم من عاشق رقتار و کردار و منش ایشون شده بوده بودم عاشق همه چیش شخصیتش همه چی
یه مشکلی برای من پیش اومد ایشون دیگه از من خبر نداشتن تلاش بسیار کردن که با من ارتباط برقرار کنن حس میکنم از اون موقع به بعد فکر کردن که منو از دست دادن و بیشتر با من مهربون شدن
چند ماهی دیگه گذشت و ما بیشتر بهم نزدیک شدیم ایشون بیشتر عاشق من شد و وارد رابطه شدیم
باهم دیگه راحت تر صحبت میکردیم عاشقانه صحبت میکردیم قربون صدقه هم میرفتیم تا صب باهم بیدار میموندیم
باهم قرار ازدواج گذاشتیم ایشون هم هم سن من هستن
و مورد بحث بعد ازدواج شدیم
و بعد ناخواسته وارد بحث جنسی و سکسی شدیم بحص برامون جالب شد و ادامه دادیم
ولی روز اول ایشون چیزی خواستن که من به ایشون نشون ندادم
ایشون در حال خودشون نبودن و خیلی ناراحت شدم ایشون چشمایه من رو دیدن و میگن حالت چشم هایه من هیچوقت یادشون نمیره
وقتی ایشون به خودشون اومدن گریه کردن و گفتن که من یه کثیفم تو رو اذیت کردم کلی به خودشون صفات بد دادن من ایشون رو قانع کردم که همه چی طبیعیه
روز دوم باز هم بحث باز شد لذت بخش جلو رفت اتفاقی نیوفتاد
روز سوم ایشون بیشتر کنترل خودشونو از دست دادن باز هم به خودشون صفات بد دادن و گفتن انه من سالم بودم از یه دختر سالم این رو نمیخواستم گفتن که ادم بدی هستن خیلی از دست خودشون ناراحتن من همه چی رو تقصییر خودم میدونم چون اجازه دادم ما با هم سنگین برخورد در حدی که اینجور حرف ها رو به زبون نیاوردیم تا سه روز پیش من ایشون رو خیلی دوست دارم و ترس از دست دادن ایشون وجودمو میلرزونه و بهم میریزم
سلام با توجه به مواردی که مطرح کردین مشخصه شرایط سختی رو تجربه کردین در عین حال شرایط به نطر پیچیده هست و نیاز به بررسی بیشتر داره. در حقیقت باید بیشتر روی چگونگی ایجاد شدن این و رابطه و ادامه پیدا کردن اون بررسی بیشتری صورت بگیره. مواردی مثل امادگی لازم برای ازدواج هم از نطر روانی، اقتصادی، و... باید بیشتر بررسی بشه. شرایط خلقی شما و ترس از دست دادن ایشون با توجه به شرایطی اخیری که اتفاق افتاده نیازمند یه مشاوره اختصاصی در این زمینه هست.
سلام خدمت کارشناسان محترم
ببخشید من دو هفته پیش بود که دکتر رفتم ایشون به من گفتند که مبتلا به فوبیایی از نوع خاج هراسی هستم خواستم بدونم این نوع فوبی چیه فقط؟درمان داره
با تشکر
سلام. این واژه در طبقه اختلالات روانی مربوط به فوبی قرار نگرفته و احتمالا واژه عامیانه به کار گرفته شده است.لطفا توضیحات بیشتری در مورد علایم خود بفرمایید.
در هر صورت فوبیاها از اختلالاتی محسوب میشوند که پروتکل های درمانی مشخص برای آن ها وجود دارد.
سلام خدمت شما روانشناس گرامی عرضی داشتم که باید مشاوره میگرفتم من ۱۴ سالمه ویک اتفاق برایم افتاده که نمیتوانم دربارش به کسی بگم من خیانت مادرم را به پدرم دیدم و نیاز به یک مشاوره خیلی دقیق و فوری دارم لطفا پاسخ بدهید
گروه مشاورین "های اکسپرت"مدیر کلفروردین ۱۱, ۱۳۹۹پاسخ
سلام. مساله ای که برای شما اتفاق افتاده مساله ای مهم هست که جزییاتش باید بررسی بشه و این جزییات برای مشاوره بسیار مهم هستن. اینکه شما از کی متوجه رابطه مادرتون شدید؟ ایا طرف مقابل رو می شناسید یا نه؟ در مورد این قضیه آیا تا بحال با مادرتون صحبت کردید؟ و سوالات دیگه ای که بعد از به دست اوردن اونها راه حل مناسب به شما پیشنهاد بشه. مسلما این قضیه خیلی برای شما ناراحت کننده هست و بهتره که هر چه زودتر یک مشاوره خصوصی داشته باشید که راهنمایی کاملی صورت بگیره. موفق باشید.
سلام
من یک دختر ۱۷ ساله هستم و احساس افسردگی میکردم و چند ساعت پیش تست افسردگی دادم و مثبت بود جوابش ..
برای این مسیله باید چیک کنم ؟
دایما با مادرم سر اینکه افسرده هستم و دایما از رنگ های تیره برای پوشش استفاده میکنم و عزت و اعتماد به نفس خیلی پایینی دارم و گوش دادن به اهنگ های دیس لاو دعوام میشه .
و این موضوع شدیدا من رو بهم ریخته
من واقعا حالم خوب نیست ..
برای خودم باید چیکار کنم
گروه مشاورین "های اکسپرت"مدیر کلاسفند ۲۷, ۱۳۹۸پاسخ
سلام بر شما
تا اینجا طبق صحبتهاتون مطرح کردید افسردگی دارید؛
افسردگی علل مختلفی داره مانند یکی از مواردی که اشاره کردین: عزت نفس و اعتماد به نفس پایین یا فقدان مهارت اجتماعی کافی یا فقدان مهارت حل مساله موثر یا مجادله روزمره یا..
در پی این مساله ممکن است اقداماتی انجام دهید که این خلق افسرده رو در شما پایدار کنه مثل گوش دادن به آهنگهای غمگین، پرخاشگری با اطرافیان و..
اما اینکه شما دراین راستا چه کاری میتوانید انجام دهید میتوان اشاره کرد در قدم آغازین باید بررسی شود که علل افسردگی به درستی شناسایی شده؟
تا در قدم بعدی درمانهای روانشناختی یا دارویی بر اساس همین علل و شدت آن آغاز بشه..
اگر طبق گفته شما فرض بگیریم علت فقط بر اساس پایین بودن اعتماد به نفس شماست باید دید در کدام حوزه از زندگی شما کمبود اعتماد به نفس رخ داده تا با معرفی راهکارهای مرتبط به افزایش آن بپردازیم. انجام درست راهکار مرتبط با هر علت به کاهش خلق افسرده میانجامد.
کمک گرفتن از متخصصین در تسریع بهبودی افسردگی موثر است.
با آرزوی موفقیت..
سلام.وقت بخیر.یکی از مشکلات بنده این است ک خیلی سریع و گاهی بی دلیل عذاب وجدان میگیرم.مثلا یکی بارها بم بی احترامی و توهین کرده یا سلام کرده ج ندادم بعد من ی بار سلامش نکردم جلو همه عذاب وجدان گرفتم بدنم داغ میشه و شب خوابم نمیبره واقعا دارم عذاب می کشم.و دومی هم اینه ک چند سال فکر میکنم سرطان میگیرم تو زندگیم حرص زیاد خوردم و بی محبتی دیدم خوبی کردم و بدی دیدم گاهی اوقات.این فکر مریضی رهام نمیکنه و خیلی بش فکر میکنم و خیلی میاد تو ذهنم.خواهش میکنم کمکم کنید این دو مشکلم حل بشه و بدونم چرا اینجوری هستم.درضمن دختر ۲۷ ساله هستم و مجرد
گروه مشاورین "های اکسپرت"مدیر کلاسفند ۲۶, ۱۳۹۸پاسخ
سلام دوست عزیز. هر دو مساله ای که بهش اشاره کردید به طرحواره های شما اشاره میکنه که احتمالا در کودکی شما شکل گرفته و این موضوع که شما در مورد هر مساله ای ممکنه دچار احساس گناه بشید ریشه در سرزنش هایی داره که در کودکی درگیرش بودید و این افکار درمورد بیمار شدن هم بیشتر به طرحواره تنبیه شمامربوط میشه و ارتباط مستقیمی باهمون احساس گناه داره... در واقع شما در ناهشیارتون میتونه این فکر باشه که چون من آدم بدی هستم عاقبت ممکنه که به شکل بیمار شدن تنبیه بشم. شما نیاز به درمان بلند مدت دارید تا ریشه سرزنش ها و ارتباط شما با والدین بررسی بشه و در راستای اون افکارتون اصلاح بشه و بخاطر مسایل جزیی دچار عذاب وجدان نشید. موفق باشید
سلام خسته نباشید
سوال من اینه ک ی فرد عادی میتونه با ی مازوخیسم ازدواج کنه آیا راه درمان قطعی هست. و چه مدت حداکثر این دوره درمان هست.
من ی دختر بسیار عاطفی بااحساسید لطف. و بیزار از خشونت و بی احترامی .
فردی که دوست داره حتی یکبار که شده برده بشه اما غاشقاثه. از سر اجبار و تحقیر نباشه. آیا امیدی به این ازدواج و درمان هست ممنون میشم راهنماییم کنید
گروه مشاورین "های اکسپرت"مدیر کلاسفند ۱۸, ۱۳۹۸پاسخ
سلام اگر خواسته که برده ی شما باشد، مازوخیسم محسوب می شود و از تحقیر و توهین خوشش می آید. این افراد با پارتنر سادیستیک می توانند جور شوند. بدون درمان عاقبت خوشی برای این ازدواج نمی توان متصورشد.
سلام خسته نباشید و وقتتون بخیر من از نظر اعصاب خیلی داغونم و سر هرچیز کوچیکی با عشقم بحث میکنم و ناراحت میکنم خودمو و ذهنم یطور شده بیشتر به چیزای منفی کشش پیدا میکنه تو هر مسعلهی ..خاهش میکنم کمکم کنید من واقعا به کمکتون نیاز دارم
گروه مشاورین "های اکسپرت"مدیر کلفروردین ۲۰, ۱۳۹۹پاسخ
سلام خیلی ممنون سوال شما خیلی کلی هست. قسمت دوم صحبت هاتون علت وضعیت روانشناختی الان شماست. شکایت شما هیجانهایی هست که دارید تجربه می کنید.هیجان های ما تحت تاثیر فکر های ما هستند. متاسفانه عکس این حالت هم اتفاق میافتد یعنی ما وقتی که یک هیجان غالب داریم این حالت هیجانی غالب باعث میشه که فکرهای منفی خاصی تو ذهن ما بیشتر ایجاد بشوند. ما معمولاً وقتی که هیجان ها رو تا حد متوسط تجربه میکنیم میتونیم این وضعیت را کنترل کنیم ولی وقتی که هیجان های ما از حد نرمال خارج میشه کنترل مارو این وضعیت سخت تر میشه به خاطر همین شما تو این وضعیت نتونستید حال خودتون رو بهتر کنید و نیاز به کمک تخصصی دارید. شما باید با یک متخصص مشورت کنید تا بعد از مرحله سنجش درمان مناسبی رو دریافت کنید.
منزل ما در تهران هست و منزل پدر شوهرم شهرستان . ایشون به هر بهانه ای هر دو هفته یکبار میره خونه مادرش و ۱۰ روز میمونه . تو این مدت نه فکر خرجی من هست و نه از نظر عاطفی زنگ میزنه و کلا نمیتونه نیازهای منو چه تو جنبه معنوی و چه مادی براورده کنه و وقتی اعتراض میکنم میگه خوب تو هم بیا بریم .ببینین هردومون نزدیک ۴۰ سالمونه ولی این وضع زندگیمونه. علت موندن من توی زندگی یکی حرف مردم دوم عدم داشتن استقلال مالی و سوم دوست ندارم به خانه پدری برگردم . بنابراین به شوهرم هم نمیتونم یه عشق تصنعی بدم . چون حس میکنم دیگه بودنش کنارم بهم ارامش نمیده . اون حتی حاضر نیست با هم به مشاوره بریم.
گروه مشاورین "های اکسپرت"مدیر کلاسفند ۱۵, ۱۳۹۸پاسخ
دوسالی هستش که با دختری نامزد هستم و قراره چند روز دیگه عقد کنیم
چند روز پیش ایشون پیشم اعتراف هایی از گذشته شون در صورتی که من نمیخواستم از گذشته شون بدونم
ولی گفتن باید بدونم چون توی آینده و زندگی مشترکمون تاثیر داره و گفتن که قبل آشنایی من و ایشون با دو نفر رابطه داشتن که فقط با یکیشون رابطه جنسی داشتن به دفعات
ولی باکره هستن ایشون هنوز
خلاصه که این مساله خیلی بهم ریخته من رو حتی تاریخ عقد رو عقب انداختم به بهانه کرونا و فلان من خودم ۲۸ ساله ام و نسبتا مذهبی و تا حالا با دختری رابطه نداشتم به هیچ عنوان توی این دوسالی هم که نامزد بودیم فقط دست ایشون رو گرفتم هیچ رابطه جنسی هم با ایشون نداشتم
گروه مشاورین "های اکسپرت"مدیر کلاسفند ۱۶, ۱۳۹۸پاسخ
با سلام خدمت مراجع محترم
ظاهرا این موضوع سخت شما رو آشفته کرده، با توجه به این که شما در حال تصمیم گیری برای یکی از بزرگترین مراحل زندگی خود می باشید، و ممکنه حال که با شنیدن این خبر، شوک بزرگی را تجربه کرده باشید و ممکنه رو تصمیم گیری شما تاثیر داشته باشه، اگر با مشاورین ما که در این حیطه متخصص هستند، جلسه ی مشاوره ای داشته باشید، کمک میکنه که این شرایط رو بهتر آنالیز و تصمیمی معقول گرفته شود.
سلام .من ۱۰ ساله ازدواج کردم شوهرم موقعیت شغلی ثابت و درآمد خوب نداره بعلاوه اینکه مدام دوست داره خونه مادرش بره و کلی مشکلات دیگه . من نمیدونم زندگیمو دوست دارم یا قادر به جدایی هستم
گروه مشاورین "های اکسپرت"مدیر کلاسفند ۱۵, ۱۳۹۸پاسخ
سلام..
رابطه زناشویی مثل گیاهیه که نیاز به مراقبت و رسیدگی هر روزه ما داره، نیاز به یادگیری مهارت هایی دارد. مهارتی مثل گفتگو.
خواسته ها و انتظاراتتونو با شوهرتون در میون بذارید. اینکه چطور این کارو انجام بدید مهمه. خیلی از افراد در این کار مهارت کافی رو ندارن. گفتگو باید در شرایطی باشه که طرفین خسته و بی حوصله نباشن، وقت کافی داشته باشن. گفتگویی بدون تحقیر و سرزنش. صرفا بیان انتظارات، خواسته ها و احساسات ما باشه. یادتون باشه ممکنه شما تصویر ایده آلی از شوهرتون داشته باشید که با سطح توانایی های واقعی ایشون هماهنگ نباشن. در این صورت نمیشه ایشونو شکل تصور شما درآورد.
اینکه مدام خونه مادرشون میرن دقیقا چه مشکلی ایجاد کرده؟
تصمیم به موندن و رفتن بستگی به خودتون داره.
با استفاده از تکنیک سود و زیان می تونین بنویسید ماندن در این ارتباط چه سودها و زیانهای کوتاه مدت و بلند مدتی داره و قطع این ارتباط (طلاق) چه سودها و زیانهایی داره.
چون برای بیشتر افراد مشخص کردن سودها و زیانها به تنهایی کار سختیه میتونین از یک روانشناس هم کمک بگیرید.
من بشدت خجالتی و کمرو هستم و اصلا اعتماد به نفس ندارم وقتی میخام تو جمع های بزرگ یا با افراد نا اشنا صحبت کنم نمیتونم و استرسو تپش قلب میگیرم و این مشکل ساز شده و باعث شده از خودم متنفر شم(۱۵سالمه)
گروه مشاورین "های اکسپرت"مدیر کلاسفند ۱۸, ۱۳۹۸پاسخ
سلام. دوست عزیز. علایمی که میگید علایم بیماری اضطراب اجتماعی یا social anxiety disorder رو برام تداعی میکنه. تو این وضعیت فرد بخاطر اضطراب زیادی که در بین افراد دیگر تجربه میکند عملکرد های شغلی، تحصیلی و اجتماعی اش تحت تاثیر قراز میگیره. فرد یا از حضور موقعیت های مشابه اجتناب می کند یا وقتی در این موقعیت ها قرار میگیرد اضطراب زیادی را تحربه میکند. بر حسب اینکه فرد علایم این بیماری را دارد یا نه ممکن است تشخیص بگیرد یا نه. ولی در صورتی هم که تشخیص نگیرد فقط در حد اختلال نیست ولی بازم هم فرد نیاز دارد تا با یک متخصص ملاقات کند. درمان هایی که برای این بیماری یا وضعیت روانی(در صورتی که همه علایم را ندارید) وجود دارد به طور کلی به سه دسته تقسیم می شوند:
۱دارو درمانی ۲رواندرمانی
۳_درمان ترکیبی(دارو درمانی+رواندرمانی)
هر کدام از این درمان ها مراجع های خودش رو داره. بطور خلاصه در دارو درمانی زود تر جواب میگرید ولی احتمال اعتیاد دارویی، عود بیماری پس از قطع دارو ها و عوارض جانبی دارو ها وجود داره. در مورد رواندرمانی( در این مورد درمان شناختی_رفتاری توصیه می شود که مبتنی بر پژوهش است) باید بگم که شما حداقل باید ۸ جلسه ویزیت بشید تا بتونید نتیجه بگیرید. ولی احتمال عود بیماری بعد از اتمام جلسات رواندرمانی خیلی کمتر از دارو درمانی است و اثرات پایداری دارد. در کل اگر شما تحت درمان ترکیبی قرار بگیرید نتایج مطلوبی خواهید دید.
علی صالحی_متخصص روانشناس سلامت
لطفا کمکم کنید
سلام من ۲۱سالمه و دوساله ازدواج کردم. رابطم با همسرم خیلی خوبه خداروشکر دعواو مرافعه نداریم دوتامونم شاغلیم تو یه محیط کار میکنیم صب تاشب جلو چشم همیم.
عرضم به حضور که رابطه ی جنسی ما یکم مشکل داره. یعنی میل همسرم به رابطه ماهی یبار باشه نباشه. منم توخونخ خیلی به خودم میرسم لباسای رنگارنگ میپوشم ولی انگار نه انگار. اصلا بهش شک و ترید ندارم چون صب تا شب باهمیم فقط تنها چیزی که هست میدونم همسرم به دخترای قد بلند و سفید پوست علاقه داره و از نظر همسرم سکسی ترین دخترا دخترای قد بلند سفید پوستن. بااین حال منو خیلی دوست داره یه دیقه اخممو نمیتونه تحمل کنه. بالاهم گفتم هیج مشکلی نداریم تنها مشکل اینه که نسبت به رابطه ی جنسی بیخیاله و این قضیه رو اصلا مهم نمیدونه تو رابطه. و احتماله من اینه که تو ذهنش به چیز دیگه فکر میکنه و منو بااونا مقایسه میکنه. خیلی دیگه تو ذوقم میخوره در حدی که شبا گریه میکنم. باخودشونم در این مورد صحبت کردم ولی گفتن من در اشتباهم و به چیز دیگه ای فکر نمیکنه. و موقعی که دوست بودیم همیشه به من میگفت من خیلی میل جنسیم بالاست ولی بعد ازدواج فقط اوایلش این طور بود ینی یکی دوماه بعد دیگه تمام.الانم یه ماهه که رابطه نداریم احساس میکنم منو فقط دوستم داره و بحث به رابطه میرسه هیچ لذتی از من نمیبره و من سر این قضیه خیلی تلاش کردم ولی بی نتیجه بود. اگه راهنماییم کنید کمک بسیار بزرگی کردید به رابطمون بگید چیکارکنم؟
گروه مشاورین "های اکسپرت"مدیر کلاسفند ۱۰, ۱۳۹۸پاسخ
سلام من مدتی شدیدا از طرد شدن ،مسخره شدن ،قضاوت شدن ،تنها ماندن میترسم وشدیدا این ماه اخیر انجوری شدم خیلی به رفتارم وروحم وزندگیم تاثیر گذاشت و نمیتونم از زندگی لذت ببرم مثل اینکه وسط جهنم و اصلانم به کسی اعتماد ندارم لطفا بهم بگید کجا اشتباه میکنم
سلام بر شما
گاهی مسائلی در زندگی پیش میاد که آستانه فرد رو خیلی پایین میاره و باعث میشه به کوچکترین مسائل واکنش زیادی نشون بده و هر مساله مثل جرقهای کوچک، کل ذهن ما رو به هم بریزه..
باتوجه به اینکه فرمودین در ماه اخیر اینجوری شدین باید دید چه اتفاقی جدیدا افتاده که اثرش رو بر همه ابعاد زندگی شما نشون میده..
با حل شدن اون مساله همه این تبعاتی که گفتید در زندگیتون ایجاد شده اعم از طرد، مسخره، قضاوت، تنهایی، بیاعتمادی، عدم لذت از زندگی رنگ میبازند..
با آرزوی موفقیت
سلام خسته نباشید من با نامزدم ۱سالو خوردی در ارتباط بودیم و بعد از اون عقد کردیم در طول این ۱سالو خوردی وابستگی ایشون ب من خیلی زیاد بوده و برای دیدنم حتی از ۱دقیقه هم نمیگذشتن و از دور هم گ شده بود ب دیدنم میومدن ما ۶ماهه ک عقد کردیم ایشون رفتاراشون هیچ تغییری نکرد مرد بسیار خوبو مهربونیه اما ایشون کار نداره و پیش پدر من املاک کار میکنه ک شاید چیزی گیرش بیاد یا نیاد پدر من دوشغله هستن و کار در املاک براشون زیاد مهم نیس اما این موضوع ک همسرم کار نداره و دنبال کاریم نمیره اذییتم میکنه خیای وقتا چ مستقیم و چ غیر مستقیم بهس گفتم ک این موضوع اذییتم میکنه خونه دارن ماشین دارن اما کار ندارن و بعضی وقتا برای خرج تفریح و بیرون من دست ب جیب میشم میترسم این موضوع براش عادی بشه و من واقعا دوسش دارم و عاشقشم و موضوع دیگ ای ک هست خیلی بهش وابستم و دلم میخواد همیشه بهم محبت کنه و کنارم باشه بهم توجه کنه اما ایشون فقط شبها کنارمن کل روز با پدرم املاکن و من ایشون رو ۱۰شب میبینم فقط ی شبایی هم بیرون میریم رابطه جنسیمون خوبه و مشکلی نداره باهم رفیق و صمیمی هستیم اما وابستگی بیش از حد من و توفع من ازش داره خودمو اذییت میکنه در حدی ک اگ ی چند ساعت نبینمش دیوونه میشم لطفا کمکم کنید با این دو مشکل چیکار کنم
سلام دوست عزیز. هر دو مشکلی که شما مطرح کردید نیاز به بررسی جامع و کاملتر داره.اما در پاسخ به بخشی از سوال شما درمورد وابستگی، در واقع وقتی یک رابطه عاشقانه شکل میگیره ما معمولا در زوجین شاهد دو رفتار وابستگی و دلبستگی هستیم. وابستگی در حالت نرمال مشکلی ایجاد نمیکنه اما مشکل زمانی ایجاد میشه که وابستگی شدید میشه و حالت چسبندگی در رابطه ایجاد میشه و همین مساله میتونه منجر به فاصله عاطفی زوجین بشه. در چنین مواقعی بهتره که رابطه را به سمت مفهوم دلبستگی هدایت کنیم. به این معنی ک بجای چک کردن یا انتظار کشیدن مدوام برای بودن در کنار همسر با کنترل احساسات و هیجانات مثبت و منفی سعی بکنیم همون زمانی رو که همسر در کنارماهست حال خوبی داشته باشیم و از اون لذت ببریم.
در واقع دراینجا دلبستگی یعنی در عین دوست داشتن زیاد توانایی این رو هم داریم ک با وجود فاصله فیزیکی دچار اضطراب یا هیجان غیرعادی نشیم. البته یک مساله ای که حتما در شما باید بررسی بشه این هست که ایا علایم اضطراب به شکل کلی در شما وجود داره یا فقط در این رابطه شما دچار مشکل شدید. تکنیک های زیادی هم وجود داره که میتونه دراین مورد به شما کمک کنه.
اما در مورد مشکل بیکاری همسرتون خب این یک مشکل خیلی مهمه و هرچند قبلا باهمسرتون درموردش صحبت کردید اما نیازهست که مجدد در مورد ان صحبت کنید اما الان در قالب یک مشکلی مطرح بشه که بسیار شمارو نگران کرده و سپس باهم باید به دنبال راه حل ان بگردید و راه حل های زیادی رو باهم بدست بیارید و در نهایت بهترین ان را اجرا و در صورت به مشکل خوردن مجدد آن را اصلاح کنید. در ضمن هر دو مشکل شما باید بسیار عمیق تر بررسی بشه. موفق باشید
خانمم خیلی ازم ناامید و مایوسه خیلی وقتا،ولی بعضی موقع ها هم میشه مثل قبلنا..میشه بگید چیکار کنم تا خانمم بدونه که نوکرشم از خدا خواستم تا تهه عمرم نوکریشو کنم؟
سلام.
ببینید یک زن تفاوت حس واقعی و نمایشی رو متوجه میشه قطعا ..هر چند حرفی نزنه ..بهتره عادی برخورد کنید و بعد در مناسبت و غیر مناسبت با تهیه یه کادو کوچیک حتی گل بهش نشون بدید براتون مهمه ..حتی تماس گرفتن و یا پیام کوتاهی در طی روز که حالش دو بپرسید ولی افراط نکنید چون خود افراط باعث دلزدگی و دوری خواهد شد یکم به خودتون و اون زمان بدید و عجول نباشید ..در طی زمان بهش ثابت میشه شما بهش توجه دارید
سلام. ایشان دو فرزند از ازدواج اولشان دارند که ممکن است همسر فعلی از دادن خرجی برای آنها امتناع می کند. در اول ازدواج چه توافقی بین آنها صورت گرفته؟ اما خرج خوراک، پوشاک، درمان و بهداشت خانم وظیفه آقا می باشد و اگر آقا امتناع می کند می تواند تقاضای نفقه کند.
اگر فرزندان هم مال این آقا می باشند خرجی و تامین آنها وظیفه آقا است
سلام،من خیانت کردم، بخدا جنسی نه، حرف زدم با کسی،الان ۱۵ روزه توبه کردم و با التماس خانممو نگه داشتم،بخدا من مریض بودم و یه توبه واقعی کردم و از خدا خواستم کنارم باشه و مریضیمو خوب کنه،بخدا بعد توبه ای که کردم حتی یه نگاهم نکردم به کسی،با قرآن و خدا و نمازم دارم پیش میرم،به ابالفضل توبه واقعی کردم،از خدا خواستم عشقو دوست داشتنه منو زندگیمونو تو وجود خانمم زیادو زیاد کنه،به ابالفضل من مریض بودم با خدا و قرآنش و توبم خودم خوب کردم که تا آخر عمرم نوکریه خانمم کنم و بندگبه خدارو،کمکم کنید که چیکارا کنم خانمم بهم دلگرم بشه به من به زندگیمون به توبه من به مرد شدنه من؟
سلام دوست عزیز .ببینید هر انسانی ممکنه خطایی انجام بده .که همه اینمسائل تجربس هر چند تجربه ناخوشایند ..به هر دلیلی که شما وارد رابطه با فرد دیگری در حد صحبت همشدید .نشان دهنده خلا در زندگی شماست .وقتی شما توبه کردید و تمایل نداری اینتجربه ناخوشایند تکرار بشه پس بهتره توجهتون به همسرتون و زندگی رو بیشتر کنید .اگر در تعامل شما دو نفر مشکلی وجود داره برای رفعش تلاش کنید .نبازهای عاطفی هم رو بشناسید و برای بهتر شدن رابطه تلاش کنید .به هیچ وجه دنیا به اخر نرسیده که در این حد مضطرب باشید .حالا که متوجه اشتباه شدید بهتره به نحو احسن جبرانکنید و اگر همسرتونمطلع نشده چیزی رو مطرح نکنید .موفق باشید
من زنی ۴۵سالهو دارای دو فرزند دختر وپسر با مردی که ازدواج دومش بود ازدواج کردم از روز اول در فشار روحی بودم او اصلا به من و بچا ها حتی زندگیمان اهمیت نمبدهد هر وقت چیزی از قبیل پول برای دکتر خواستم میگه انشاالله خوب میشین برای لباس و خوراک یا هدیه روز مادر خواستم میگه خدابرسو نه هر وقت علت را می پپرسم نمیدونم چرا گیر به خانواده ام میده میگه ببین زن برادرت تو انباری زندگی میکنه هیچی نمیگه در حالی که او بهترین زندگی رو داره میگه خانه مادرت انباری در حالی که مادر من سه طبقه خانه بسیار تمیز داره خلاصه برای هر کاری من را به خدا وصل میکن با خودم میگم چرا با تو ازدواج کرد الان چند وقت دیگه نماز نمی خو انم واز خدا گله دارم چرا خواسته های مرا براورده نمی کنه ولی برای شوهرم سفر هر ساله کربلا هدیه برای مادر وخواهر وخوارزاده هاش رفتن خانه مادرو... را فراهم میکنه پول از خوانوادهام میگیره پس نمیده حتی برای خرید خانه از دوست مادرم پکل گرفت ولی پس نداد مادرم مجبور شد با قرص گرفتن پول او را پس دهدباتوجه به کتاب خدا خیلی راحت کارهاشو پیش میبره ایا ای درسته حرف های قشنگی نمی زند به من وبچه هام بیشرف بی حیا احمق و... میگه .نمی تونم بفهمش دیگه خسته شدم راهی برای فرار بی دردسر میگردم نمی خوام برای خانواده ام پیامدی پیش بیاد
سلام. مشکلات شما ربطی به خدا ندارد، ربط به انتخاب شما دارد که با مردی ازدواج کرده اید که در قبال شما و فرزندانتان مسئول نیست و نمی خواهد برای شما خرج کند.
سلام سریع میرم سر اصل مطلب
در کودکی میلی به اسباب بازی هایی نظیر اسلحه نداشتم بیشتر ترجیح می دادم با ماشین بازی کنم و نقاشی بکشم و خوب بلد بودم نقاشی بکشم داخل مدرسه کوتک می خوردم و از خودم دفاع نمی کردم تا به جایی رسید که برای دفاع از خودم وسیله هایی نظیر پنجه بکس وچاقو با خودم حمل می کردم ولی همیشه ترس استفاده ازشونو داشتم و با گرفتن در دستم حس بدی بهم دست می داد بعد ها یاد گرفتم به جای در گیر شودن با طرف مقابلم با کسانی رفاقت کنم که ترسی از دعوا نداشته باشه تا در موقع لزوم من جا بکشم و اونا دعوا کننه با قلم و مداد رابطه خوبی داشتم اول خاطرات می نوشتم ولی کم کم رو اوردم به شعر چون همیشه در زندگیم ضربه خوردم شعر هایم حس خشنی به خود گرفت بعداز ملاقات با یک خواننده زیر زمینی عاشق سبک رپ شودم سبک رپ حس انتقادو در جونم انداخت و من شودم یک منتقد از هر چیزی سرکار خانواده از همه کس انتقاد می کردم وقتی مادر وپدر نظارگر فعالیت های من شودن بهم پیشنهاد دادن به خدمت سربازی برم ولی من از جنگ خون اسلحه حرکات زننده بدنی بیزار بودم و به اجار نگاه و منتقدین اطرافم به خدمت رفتم در خدمت چون هنری بلد نبودم شودم پاس دار که باید همیشه اسلحه در دست داشته باشم و نگهبانی های دیوانه کننده در اوج خستگی و بی خوابی رو انجام بدم من هروز مجبور به دیدن اصلحه بودم روز به روز حالم بد تر می شود تا زمانی که از خدمت فرار کردم من نمی تونستم جایی باشم که هرور چن نفر در حال شکنجه شدن بدنی (به اصطلاح مانور جنگی) بودن وصلاح حمل می کردن سیع کردم فرماندمو قانع کنم ولی به حرفم گوش نمی داد بعد از فرار نگاه منتقدینم سنگین تر شود من هر روز داخل خونه حپسم وشبا خواب جنگ خون ریزی اسلحه می بینم و کسانی کنارم هستن که هروز بخاطر فراری بودنم منو قضاوت می کنن و دوباره منو یاد چیزی هایی می ندازن که ازشون متنفرم
راستی من تنها زمانی احساس ارامش میکنم که در حال خواندن شعرهایم(خواندن رپ) هستم من با این حس گناه باید چه کنم چن ماهی هس که از خودم متنفرم من از خون متنفرم
سلام خسته نباشید
من ۱۶سالمه وپسرعموم۱۹سالش،ایشون بعدازاینکه من یکی ازپسرعموهاموجواب کردم بهم گفت که منومیخوادولی الان ارتباطی نباشه تازمانی که خانواده ها درجریان باشن،خودم اینقدردوسش داشتم نمیتونستم ازش جداباشم وقبول نکردم،بعدازمدتی دخترعمم فهمیدوشروه کردپیش من دروغ گفتن وپیش ایشون هم دروغ گفتن،جوری بود که زندگی آروممون بهم خورد،حتی پسرعموم هم بهش گفت ک هروقتی خاست زن بگیره فقط میادبه بابام میگه،بعدش بخاطردروغهایی که من به پسرعموم گفتم بعدازچندباربخشش این دفعه گفت توبزرگ نمیشی ورابطه به جدایی تبدیل شد،برام خیلی سخته بخدا،هروقت منومیبینه همش نگام میکنه باهام صحبت میکنه ولی ناراحتی توی صورتش معلومه،من عکس پیام هاودروغهای دخترعمم رودارم،لطفاکمکم کنید،من برادرندارم،مطمعنم فقط ایشون میتونه جای پسرخانوادم باشه
سلام من مهدی هستم ۲۱ سالمه دانشجو هستم من موقع حرف زدن با دیگران یا موقع ارائه در کلاس دچار استرس میشم این استرس طوریه که حرف زدنم رو بره بره ای میکنه و همینطور تپش قلب میگیرم و چشمام سریع تکون میخوره البته من نیستاگموس خفیف دارم ولی موقع حرف زدن خیلی شدید میشه راهکاری برای حل اضطرابم میخام.
دقیقا یکبارسر کلاس ارائه دادم اواخر ارائه یکم به خودم و ارائه دادنم فکر که کردم اضطراب گرفتم و دیگه نتونستم کنترلش کنم با توجه به رشتم و اینکه ارتباط عمومی میخاد و هم اینکه شغل و تا حدودی هم رشتم استرس زا هستند راهکاری میخام تا بعد اینکه استرس گرفتم به سرعت اون رو کنترل کنم راهکار هایی سایر همکاراتون بهم دادن مثل تنفس شکمی ولی این راهکار زمانبر هست و اینکه نمیشه اون رو جلوی جمع انجام داد در نهایت اگر میشه چند کتاب که این تکنیک ها رو دارن هم لطفااا بهم معرفی کنید.
ممنون
سلام ازاهواز مزاحم میشم ۲۸ساله متاهل و دو تا دختردارم .
مدتیه ک افسردگی گرفتم خودمم نمیدونم دلیلش چیه نگاه ب زندگیم ک میکنم کم و کسری نداره اما مشکل از منه .
همیشه گوشه گیرم سره دخترام داد میزنم ازشوهرم دوری میکنم دوست ندارم دورم شلوغه باشه بیشتره مواقع فکره خودکشی میاد ب سرم
چندباری هم این کاروکردم اماهمسرم میرسید و اجازه ی این کارونمیداد.گاهی هم میگم بزارازاین زندگی بزارم برم جایی ک مجبورنباشم این زندگی واین آدماروتحمل کنم واقعاخیلی داره بهم سخت میگذره ازدرون داغونم نمیدونم بایدچکارکنم برایه مدتی هم تحت نظرروانشناس بودم امابی فایده بودحس میکنم خودمو گم کردم دارم
ب دوره خودم میچرخم همیشه گیج و مبهم بودم .
ب دنبال آرامشم امانمیتونم اونوبدست بیارم نمیدونم چکاربایدبکنم توروخدایه راه حلی بدین ک بتونم ازاین وضع خلاص بشم ازتون خاهش دارم هرچه زودترب سوالای من ج بدین .باتشکر
با سلام
من ۳۷ سالمه و ۱۰ سال هست ازدواج کردم و یه پسر ۵ ساله دارم. همسرم ازمن ۴ سال کوچکترن که با مخالفت های زیاد با هم ازدواج کردیم. زندگی خوبی داشتیم جوری که همه حسرت می خوردن. شوهرم خیلی منو دوست داشت و منم متقابل. متأسفانه سال ۹۶ مشکلاتی برامون پیش اومد که خیلی مفصله. من از رابطه قبلیم با آقایی که همکارم بودم به همسرم گفته بودم که قرار ازدواج داشتیم و من بعد از ۴ سال که فهمیدم ایشون اعتیاد دارن ازشون جدا شدم و به ازدواج نرسید. من همه چیزو به همسرم گفته بودم که فک می کنم اشتباه کردم ایشون بعد از چند سال مجددا در سال ۹۶ بارها باشماره های مختلف و پیام های متنی و بی خود بدون هیچ ابراز علاقه و چیز خاصی پیداشون شد و من بهشون گفته بودم ازدواج کردم و بچه دارم ایشونم ازدواج کرده بودن و هر از گاهی تماس و پیامی می دادن. که من این رو هم به همسرم گفتم ولی ایشون به قول معروف این قضیه رو پیرهن عثمان کردند و آبروی منو پیش خانواده خودش و من بردن و به همه گفتن که من با ایشون همچنان در ارتباط هستم در صورتی که نزدیک به چند ماه بود هیچ خبری از اون آقا و تماسا و پیام ها نبود. همسرم فکر می کرد قضیه جیز دیگه ای هستش و من دارم بهش دروغ می گم و حرفای منو باور نمی کرد. و بجای اینکه با من صحبت کنه و خودمون مسئله رو حل کنیم یک شبه به خانوادش گفت و اون ها هم خب فک می کردن که حتما رابطه ای بوده و خلاصه زندگی من دگرگون شد. یک شبه همه چیز رو سرم خراب شد در صورتی که من با روراستی تمام حتی شماره تماس های اون آقا رو هم به همسرم دادم ولی ایشون بازم فک می کردند من دروغ میگم. از من با دخالت های زیاد پدرش و خواهراش شکایت کردن به جرم رابطه نامشروع !!! که منو واقعا نسبت به خودش دلزده کرد کسی که این همه سال با هاش روراست بودم اینجوری از من شکایت کرد. خیلی سرخورده شده بودم از طرفی قضاوت خانوادش و از طرفی گوش به حرفای من ندادن خودش داغونم کرده بود. بالاخره فهمیدم که خانوادش بهش گفتن یا ما یا زنت و با گریه و التماس خودش مهریه ام که ۱۴ سکه بود رو بخشیدم و البته اجبار خودش و تهدید به ندیدن بچه . تا از شکایت صرف نظر کنه . ما تو این سه سال اصلا با خانوادش ارتباط نداریم چون اونانمی خوان و یه جورایی من حس بدی دارم چون می دونم در موردم چه فکری دارن اصلا دوست ندارم کسانی که در موردم بد فک می کنن رو ببینم. روزایی خیلی بدی داشتم همسرم دائم به من مشکوک هست و گوشی و رفت و آمد منو چک می کنه مدتی که اجاز نداد من سرکار برم . بعد از کلی صحبت راضیش کردم. من فقط و فقط به خاطر پسرم چون اون موقه ۳ سالش بود و دوران بحرانی بود حاضر به ادامه زندگی باهاش شدم. ولی خیلی پشیمونم کاش همون موقه جدا می شدم. خانوادش دعوتش می کنن میگن فقط با بچه بیا و خیلی چیزای دیگه. خیلی عذاب می کشم. جدیدا از هیچ چیز نه خوشحال میشم نه ناراحت . حتی بهم توهین می کنه قبلنا خیلی ناراحت می شدم ولی الان اصلا نمی تونم عکس العملی نشون بدم. بارها همسرم اظهار پشیمانی کرده که من زود قضاوت کردم و دیوانه شده بودم و خانوادم بهم فشار میوردن و ... ولی من نسبت بهش خیلی سرد شدم حتی چندشم میشه بهم نزدیک میشه. تنها دلیل تحمل این زندگی پسرمه . چون اگه من جدا میشدم معلوم نبود سرنوشتش چی میشه چون خانواده همسرم هیچ وقت عاطفی نبودن و نوه و آیندش واسشون مهم نیست هیچ حمایتی هم تو این چند ساله ازشون ندیدم. بین دوراهی گیر کردم. حالا که پسرم بزرگ شده می خوام جدا بشم باز فکر اینکه پسرم باید چه کنه دوران مدرسه اش هم داره شروع میشه دیوونه م می کنه . نمی تونم حضوری مشاوره برم شوهرم نسبت بههمه چی بدبینه . هیچ دلخوشی ای ندارم به این زندگی فقط دارم می گذرونم. بارها همسرم جلوی پسرم بهم حرفای بد زده . نمی دونم تا کی می تونم تحمل کنم . چه کار باید بکنم؟
سلام همراه گرامی
بسیار شرایط سختی رو سپری کردید و با توجه به صحبت هایی که کردید در حاضر هم به دلیل همون سختی ها، خودتون بسیار تحت فشار هستید.
با همه اتفاقاتی که تجربه کردید اینکه شغلتون رو ادامه دادید و فرزندی دارید که براتون مهم هست بسیار خوبه.
شما در اون شرایط بحرانی با وجود اینکه مربوط به سال های قبل هست فشار روانی زیادی رو تحمل کردید که کم و بیش بعد از اون هم ادامه پیدا کرده و همین مسئله باعث شده شما نشانه هایی مثل لذت نبردن و کاهش علاقه به رابطه جنسی رو تجربه کنید. که خود این مسئله هم میتونه در سایر روابط با همسرتون تاثیر بگذاره و مثل یک سیکل معیوب ادامه پیدا کنه.
با توجه به اطلاعاتی که دادید به خصوص وجود فرزند به نظر می رسه بهتر هست ابتدا بر روی نشانگان منفی و خلق پایین خودتون کار کنید تا از نظر روانی عملکرد بهتری داشته باشید و بتوانید تصمیمتون رو در مورد ادامه یا عدم ادامه زندگی در یک شرایط بهتر بگیرید بنابراین پیشنهاد من این هست که با یک روانشناس به صورت غیر حضوری در مورد خلق پایین و عدم لذتتون، در ارتباط باشید تا بهبود پیدا کنه و در طی این فرایند بتوانید مشاوره زوجی رو هم دریافت کنید. اگر بتدریج همسرتون رو هم برای جلسات مشاوره ترغیب کنید بهتر خواهد بود چون به نظر مهمه ایشون هم با توجه به نشانه هایی که گفتید بیشتر مورد بررسی قرار بگیرند.
به هر حال جدایی آخرین راه حل هر زندگی هست که اگر فرد برای اون هم آمادگی های لازم رو نداشته باشه به مراتب شرایطش بدتر از قبل خواهد شد به خصوص که فرزندی هم این بین وجود داشته باشه
دریافت مشاوره: خانم دکتر مرواریدی
با سلام ، ۲سال هست که ازدواج کردم
در وسایل شوهرم مدارکی پیدا کردم که نشون میده همسرم ۳سال پیش در کلاس های ترک اعتیاد شرکت داشته ، خیلی تعجب کردم چون اصلا به شوهرم همچین چیزی نمیخوره
وسط دوراهی گیر کردم ، نمیدونم ایا همون موقع موفق به ترک شده یا نه هنوز خدای نکرده مصرف میکنه
از طرفی شوهرم اصلا شبیه معتادها نیست و اونقدر خوب و درست هست که با خودم میگم اگه مربوط به گذشته اش بوده و نمیخواسته رازش فاش بشه و من بدونم منم چشم پوشی کنم و چیزی نگم
اما ذهنم به شدت درگیره با خودم میگم شاید ترک نکرده باشه
اونقدر بهش اعتماد دارم که با خودم میگم شاید اون مدارک مال برادرش باشه نه خودش ، چون روشون فقط فامیلی نوشته ، از طرفی اگه ماله برادرشه تو وسایل خودش چیکار میکنه
اما تا مطمئن نشم ذهنم درگیره
چیکار کنم ایا بهش بگم واز خودش بپرسم ، چون خیلی برام مهمه بدونم یا راه دیگه ای وجود داره که بدونه اینکه خودش بفهمه متوجه حقیقت بشم
با تشکر از پاسختون
سلام وقت بخیر.
ایشون می توانند در یک شرایط مناسب با همسرشون صحبت کرده و در مورد این موضوع سوال کنند. ولی بهتر هست که غیر از مشاور کس دیگری از این موضوع باخبر نشود. این که همسرشون مصرف کننده بوده یا برادر همسر باید خود همسر پاسخ دهد. در مورد این که ظاهر شون هم به اعتیاد و عرد معتاد نمی خورد، بر خلاف تصور عوام که افراد مصرف کننده مواد مخدر را فردی با ویژگی های بدنی ضعیف و بهم ریخته تصور می کنند ممکن است برخی از مصرف کننده ها ظاهر طبیعی داشته باشند و فقط با آزمایش بتوان فهمید که اینها مصرف کننده اند. اینکه آیا اگر همسر ترک داده اند یا نه؟ میتوان گفت که بیماری اعتیاد یک بیماری مزمن هست مانند دیابت و فشار خون و فرد مبتلا به صورت قطعی درمان نمیگیرد بلکه در جلسات رواندرمانی و گروه درمانی راهکارهایی یاد میگیرد که می تواند این اختلال را مدیریت کند. فرآیند درمان اعتیاد بسیاری طولانی است و گاها سالها بیمار باید جلسات خود را ادامه دهد.
دریافت مشاوره: دکتر یوسفی
سلام. امیدوارم حالتون خوب باشه.
چند سال پیش یک نفر به من ابراز علاقه کرد و خب قاعدتا این چیز طبیعیه ولی رفتار ایشون فوق العاده آزار دهنده بود و دایما توی دست و پای من بودن و کار هایی میکرد که من رو عمیقا خجالت زده میکرد. تا جایی که من مجبور شدم از یکی از دوستام درخواست کنم که ازش بخواد تا دیگه نزدیک من نشه. هنوز هم هر جا میرفتم پیداش میشد ولی خب دیگه به اون اندازه بهم نزدیک نمیشد. تا اینکه من چند ماه پیش مجبور شدم بهش پیام بدم و بعد از اون حدود یک ماه تقریبا ده ساعت از روز رو جایی بودم که ایشون هم حضور داشتن. که باز همه چیز به شرایط قبلیش برگشت و ایشون هرروز ساعت ها با من درد و دل میکرد و از من کمک میخواست. من انتظار داشتم که بعد از اون یک ماه دیگه سراغی از من نگیره ولی هر روز به من پیام میداد و باهام حرف میزد. من به شدت از ایشون بدم میاد. از تک تک کارها و رفتارهاش. و هر دفعه که گوشیمو برمیدارم میبینم بهم پیام داده گریم میگیره.ایشون هم وابستگی و علاقشون به من چند برابر شده وتمام کارهاشو به خاطر من انجام میده. و تقریبا هر دو روز یک بار از من خواهش میکنه که هیچ وقت رابطو باهاش قطع نکنم. باتوجه از شناختی که ازش دارم حتی ممکنه خودشو بکشه. ولی خب من واقعا نمیتونم این اوضاعو تحمل کنم و نیاز به کمک دارم.
سلام.
این فرد قطعا به دلایل بنیادی و ریشه ای که باید به مشاور مراجعه کنه و حلشون کنه و علت این وابستگی بیمارگونه رو پیدا کرده ..از طرفی نمیشه یک طرفه قضاوت کرد و به هر حال ایشون که متوجه وابستگی شده به هیچ وجه نبابد دوباره پیاممیداده ولو کاری ..
چون متوجه این حجم از وابستگی شده و عجیب تر اینکه میگن باهاشون درد و دل می کنه خب تا ایشون در شروع مجدد وقت نگذاره ایا این فرد باز ادامه میده ؟
مساله گنگ و مبهمه و حداقل برای بنده سوالات بسیاری مطرحه که نمیشه همین طور پاسخ کلی داد
مخصوصا در مورد وابستگی ها در ارتباط که شرایط پیچیده ایست و ساده بینانه نمی شود پیش رفت
دریافت مشاوره: خانم دکتر سالاری
با عرض سلام و خسته نباشید.
من فارغ التحصیل هستم و هم اکنون برای کنکور می خوانم.چند وقتیه که دچار مشکلی فکری شدم و در حین خواندن سوالات و شک هایی مثل خواندن چطوریه یا چطوری میشه هم خواند و هم فهمید یا کلمات را چطور بخوانم برایم پیش می آید بطوریکه فکر می کنم بی سوادم و خواندن بلد نیستم درحالیکه می دانم بلدم و این خیلی مرا آزار میدهد و مانع درس خواندن من میشود و فکر میکنم خواندن کاری پیچیده است ولی در بعضی موارد این مشکل را ندارم و در گذشته هم همچین مشکلی نداشتم.البته خودم انسان وسواسی هستم و همیشه روی خواندن متن کتاب خیلی حساس بودم.خواهشا کمک کنید.
سلام. بسیاری از افراد وقتی که باید برای مدت زمان نسبتا طولانی درس بخونند که این درس خواندن همراه با اضطراب و کمال گرایی برای بهترین نتیجه ممکن همراه میشه دچار وسواس فکری میشن. تکنیک های زیادی وجود دارند که به شما کمک میکنند در حین درس خوندن افکار مزاحم یا وسواس فکری کمتری رو تجربه کنید. به شما پیشنهاد میکنم که اگر این افکار براتون آزار دهنده شده و داره فرایند درس خوندنتون رو متوقف میکنه چند جلسه روان درمانی دریافت کنید که این افکار در فرایند درمان و در حین درس خوندن متوقف بشن.
دریافت مشاوره: خانم دکتر ایزدی
سلام ... وقت بخیر ... برادری ۳۸ ساله دارم که تابستان سال گذشته دادخواست طلاق داد و حالا یک ماه است که از خانمش جدا شده ... یک دختر ۹ ساله دارند که با مادرش زندگی میکند و یک روز در هفته در حد چند ساعت با برادرم است ... برادرم دیپلم ریاضی دارد، کارگر یک کارخانه است و چند سالی میشود که به شکل گروهی کوهنوردی میکند ... ما یکی دو ماه پیش متوجه شدیم که با خانمی در ارتباط است ... البته خودش میگوید بعد از دادن دادخواست طلاق به او پیشنهاد آشنایی بیشتر داده است و این خانم هیچ نقشی در تصمیمش به جدایی نداشته ... ایشان یک خانم مطلقه از اعضای گروه کوهنوردی با فوق لیسانس حقوق و مربی بدنسازی است ... به گفته برادرم در حال تهیه جهیزیه بوده که متوجه خیانت همسرش میشود و طلاق میگیرد ... از برادرم نه جشن خواسته نه مهریه ولی گفته برایم خانه بخر ... حالا مشکل ما با برادرم این است که صلاح نیست به این زودی تصمیم به تجدید فراش بگیری ... بهتر است حداقل یک سال صبر کنی تا زندگی خودت و دخترت تثبیت شود ... شاید در آینده دخترت بخواهد با تو زندگی کند ... این خانم نباید زمانی که همسرت در خانهات بود و تا لحظه آخر یک فرصت برای جبران کمکاریهایش میخواست شروع به آشنایی با تو میکرد ... همسر سابقت، عکسهای این خانم را در پیج تو دیده است ... به این ترتیب به تو تهمت میزند و ذهن دخترت را خراب میکند که تو خیانت کردهای ... تو امکان خرید خانه را نداری و بابا هم آنقدر نمیتواند به تو کمک کند که خانه بخری ... نهایتا میتواند یک خانه برایت رهن کامل کند تا اجاره ندهی ... دیدیم این حرفها به خرجش نمیرود ... پدرم رفت و استخاره کرد ... بد آمد ... دلمان بیشتر چرکین شد ولی برادرم میگوید من اعتقادی به استخاره ندارم و تصمیمم را گرفتهام ... اگر همراهیام نکنید هم کار خودم را میکنم و لازم باشد خانوادهام را کنار میگذارم ... متاسفانه آن خانم هم حاضر است خانوادهش را رها کند ... ازدواج برادر او نیز با نارضایتی پدر و مادر انجام شده ولی اکنون با خانواده پسر رفتوآمد دارند ولی با خانواده دختر خیر ... لطفا بفرمایید در این شرایط باید چه کار کنیم؟
سلام. با توجه به این که این مساله برای برادر شما اتفاق افتاده و ایشان در سن تصمیم گیری هستند در عین اینکه ممکنه است تصمیم اشتباه بگیرند اما مسیولیتش به عهده خود ایشان است و دخالت خانواده(بخاطر دلسوزی) در هر صورت منجر به مقاومت در برادر و ایجاد اختلافات و فاصله گیری میشود.
بهتر است بجای نشان دادن ایرادات این رابطه انها را به سمت مشاوره پیش از ازدواج سوق دهید تا در جلسات ارزیابی بهتر و ارایه راه حل های بهتر صورت گیرد.
دریافت مشاوره: خانم دکتر ایزدی
با سلام ۱۷ ساله ازدواج کردم . همدیگه را هم بسیار دوست داشتیم و مشکل خاصی نداشتیم. اما الان ۴ ساله به خاطر یسری از اختلافات مالی و عاطفی مشکل جدی برخوردیم . دعواهای زیاد و قهرهای طولانی به مدت ۲ الی ۳ ماه ( هر دفعه که راجع به مطلبی با هم صحبت می کردیم سریع اعصبانی میشه و من به این اخلاقش حساس شدم ). در طی این مدت بنده پیش قدم برای آشتی کردن و از بین بردن اختلاف و هر دفعه همسرم مرا مقصر می دانست که تو زیادی حساسی . همسرم آدم بسیار دورن گرایی است از عواطف و احساساتش هیچ وقت صحبت نمی کند و بسیار کم حرف و تمام نظرات و کارهای خود را قبول دارد. و حمایت صد در صدی از من می خواهد حتی اگر با کارهایش مخالف باشم . من ۸ ماه پیش برادرم فوت کرد بعد از دو ماه از فوت برادرم دعوامون شد و از اون لحظه به بعد با هم کاریی نداریم . به من هم گفته که فقط بخاطر پسرم این زندگی را تحمل می کنم . در شرایط روحی بد من در کنار نبود و باز هم منو مقصر اصلی می داند . با تمام این حرفها می خوام زندگیم درست بشه چون دوستش دارم برام مهمه ولی نمیدانم چیکار کنم . از طرفی دیگه نمیخوام من پیش قدم بشم برای آشتی چون واقعا در این مورد خسته شده ام. و اینکه واقعا دچار استرس زیاد شده ام در این مدت ممنون میشم راهنماییم کنید.
سلام برای پاسخ به سوال شما نیاز به اطلاعات و ارزیابی دقیق تری هست ولی به طور کلی وقتی شما سال های رابطه رضایت بخشی داشتید به این معنی نیست که پس باید هیچ وقت به مشکل برنخورید به نظر می رسه مشکلات و اختلافاتی که از ۴ سال پیش به وجود اومده از طرف شما و همسرتون حل نشده و تعارض بین شما رو روز به روز داره افزایش میده. بنابراین بهتره مسائل رو جدی تر بگیرید و به دنبال راه حل منطقی باشید و حتما رابطه خوب چندین ساله شما ارزش این رو داره که وقت و انرژی بزارید و به روانشناس مراجعه کنید. اختلافات و تعارضات حل نشده باعث شده تا همسرتون در شرایط سخت چندان با شما همراهی نکنند و طبیعی که در شما ایجاد ناراحتی بکنه اما بهتره واقعیت رابطه و نارضایتی های همسر رو ببینید و برای حل این تعارضات به روانشناس مراجعه کنید. قهر کردن شیوه ارتباطی سالمی نیست اما با توجه به این که شما قبلا رابطه خوبی داشتید و شیوه ارتباطی همسر شما به طور کلی قهر کردن نبوده بلکه در سال های اخیر ایجاد شده بنابراین این قهرها نشانه فاصله و تعارض در رابطه و گاهی حتی مکانیسمی برای کنار آمدن با شرایط نامطلوب ازدواج هست چنان چه همسر شما هم اذعان داره به خاطر فرزند تحمل می کنه. راه حل این مسائل فقط واقع بینی، گفتگوی موثر، اقدام برای حل مساله و کمک از درمانگر هست
دریافت مشاوره: خانم دکتر نوربخش
سلام ودورود-من سال ۱۳۹۰پس از کش وقوسهاس بسیار زیاد با مردی که همسن خودم بود(متولد۱۳۵۳) ویک دختر متولد ۱۳۸۱داشت وبه قول خودش زنش بسیار سلیته وفاقد معیارهای این مرد بود ازدواج کردم وشدم زن دوم -بماند که من چقدر درحق این مرد محبت کردم واز جانم بریش مایه گذاشتم وایشان فقط هفته ای یکساعت میامد پیش من چون ما دردوشهر جداگانه زندگی میکنیم.خلاصه سال ۱۳۹۲به لطف خدا من یک پسر دنیا اوردم وهمچنان بچه محروم از پدر وهفته ای یک ساعت ادامه داشت ومن هم راضی از طرفی هییچ هزینهای به ما نمیداد همسرم چون من کارمند هستم تا اینکه سال ۹۶زن اول براساس بند ۱۲عقدنامه طلاق گرفت وحدود یکسال جدا بودند وشوهرم بیشتر پیش ما میامد تا اینکه زمستان ۱۳۹۷دوباره رجوع کردند وشوهرم از پنجم فروردین ۱۳۹۸ما را ترک کرده است وحتی یک زنگ هم به ما نزده است من واقعا نمیدونم باید چکار کنم با اینچنینی ادمی لطفا منو راهنمایی کنرد
با سلام. به نظر می رسد که همسر شما مسئولیت در قبال شما و فرزندش را به دلایلی اجابت نمی کند. اگر از راه مذاکره به نتیجه ای نمی رسید از اقدامات قانونی برای احقاق حق خود استفاده کنید
دریافت مشاوره: خانم خورسندی
سلام خسته نباشیدمن چندین ساله به هرکجانگاه میکنم اعدادونوشته وتصاویرمیبینم لطفا راهنماییم کنید
سلام وقت بخیر
مساله شما نیاز به بررسی دقیقتر دارد چراکه ممکن است از عوامل روانی مثل وسواس یا عوامل نورولوژی، مغزی، جسمی یا.. ناشی شود که بهبود آن بنا به تشخیص دقیق است. با این مقدار اطلاعات امکان نظر قطعی نیست..
برای سوالات تکمیلی در خدمتتان هستیم. موفق باشید.
دریافت مشاوره: خانم دکتر عمادی
سلام
مطلقه بودم با یک دختر ۱۰ ساله.با یک مردی با یک پسر ۹ ساله ازدواج کردیم.۳ بار قبلا ازدواج رکده و جدا شده و من هم شوهرم فوت شده
چییزی از نظر مالی درست نداشت و من خونه و شغل و ماشین دارم
یکسال زندگی کردیم و دو بار سر موضوع پسرش من رو زد.
چند وقت جدا زندگی کردیم و قرار شد طلاق بگیریم.دو تا دروغ هم گفته بود که مدرک لیسانس داشت که اصلا نداشت و دوم اینکه دوبار ازدواج رکده که در واقع سه بار بوده
دوباره برگشتیم سر زندگی به شرطی که بچش نباشه.اون هم برای بچه اش یک خونه کرایه کرده و اکثر مواقع بچه یا اونجاس یا خونه پدر بزرگ و مادر بزرگش.با این شر ط به زندگی بر گشت
ولی دوباره دعوامون شده سر اینکه به من توجه نمی کنیم و چرا بدون من میری تفریح و غیر
چکار کنم
با سلام .
برای پاسخ دادن نیازمند اطلاعات بیشتری هستیم ولی چند موضوع قابل توجه در متن هست. اول اینکه شوهر روند شغلی حرفه ای در گذشته چطور بوده و چه اتفاقی افتاده که الان وضعیت مالی خوبی نداره.؟ غیر از دروغ هایی که همسر گفته مانند مدرک تحصیلی و ازدواج های قبلی .. آیا در موارد دیگری هم دروغ گویی داشته است، آیا سابقه مشکلات با دیگران و قانون را تجربه کرده است. روابط شوهر با خانواده پدری خود چگونه است؟ مراجع نیازمند است که اطلاعاتی در مورد ازدواج قبلی شوهر و علت جدا شدن همسر های آن ها پیدا کند. مراجع چرا حاضر به پذیرش فرزند شوهر نیست باید توضیحاتی داده بشه.
نحوه آشنایی این دونفر باهم چه جوری بوده است و نگرش اطرافیان به ازدواج چه جوری بوده است.؟
به طور کلی این ازدواج چندین زنگ خطر اصلی دارد؛ دروغ گویی همسر، معلوم نبودن شرایط شغلی اقتصادی، ازدواج و طلاق های قبلی و درگیری های فیزیکی که باید بررسی شوند. حضور شوهر هم در جلسات مشاوره کمک کننده است.
دریافت مشاوره: آقای دکتر یوسفی
با سلام بیتا هستم ١٧ ساله
مدتی هست که با پسری بسیار محترم اشنا شدم ، ایشون اول ها با من زیاد صمیمی نبودن
ایشون میگفتن که مثل برادر من هستن مدت ها گذشت و ایشون با من دردودل کردن و من متوجه شدم که ایشون چقدر ناراحت هستن هیچ امیدی به زندگی ندارن
من سعی کردم روحیه ایشون رو باز گردونم ولی ایشون همه چی رو باخته بودن
مدت ها گذشت و ما دیگه حس خواهر برداری رو بهم نداشتیم من عاشق رقتار و کردار و منش ایشون شده بوده بودم عاشق همه چیش شخصیتش همه چی
یه مشکلی برای من پیش اومد ایشون دیگه از من خبر نداشتن تلاش بسیار کردن که با من ارتباط برقرار کنن حس میکنم از اون موقع به بعد فکر کردن که منو از دست دادن و بیشتر با من مهربون شدن
چند ماهی دیگه گذشت و ما بیشتر بهم نزدیک شدیم ایشون بیشتر عاشق من شد و وارد رابطه شدیم
باهم دیگه راحت تر صحبت میکردیم عاشقانه صحبت میکردیم قربون صدقه هم میرفتیم تا صب باهم بیدار میموندیم
باهم قرار ازدواج گذاشتیم ایشون هم هم سن من هستن
و مورد بحث بعد ازدواج شدیم
و بعد ناخواسته وارد بحث جنسی و سکسی شدیم بحص برامون جالب شد و ادامه دادیم
ولی روز اول ایشون چیزی خواستن که من به ایشون نشون ندادم
ایشون در حال خودشون نبودن و خیلی ناراحت شدم ایشون چشمایه من رو دیدن و میگن حالت چشم هایه من هیچوقت یادشون نمیره
وقتی ایشون به خودشون اومدن گریه کردن و گفتن که من یه کثیفم تو رو اذیت کردم کلی به خودشون صفات بد دادن من ایشون رو قانع کردم که همه چی طبیعیه
روز دوم باز هم بحث باز شد لذت بخش جلو رفت اتفاقی نیوفتاد
روز سوم ایشون بیشتر کنترل خودشونو از دست دادن باز هم به خودشون صفات بد دادن و گفتن انه من سالم بودم از یه دختر سالم این رو نمیخواستم گفتن که ادم بدی هستن خیلی از دست خودشون ناراحتن من همه چی رو تقصییر خودم میدونم چون اجازه دادم ما با هم سنگین برخورد در حدی که اینجور حرف ها رو به زبون نیاوردیم تا سه روز پیش من ایشون رو خیلی دوست دارم و ترس از دست دادن ایشون وجودمو میلرزونه و بهم میریزم
سلام با توجه به مواردی که مطرح کردین مشخصه شرایط سختی رو تجربه کردین در عین حال شرایط به نطر پیچیده هست و نیاز به بررسی بیشتر داره. در حقیقت باید بیشتر روی چگونگی ایجاد شدن این و رابطه و ادامه پیدا کردن اون بررسی بیشتری صورت بگیره. مواردی مثل امادگی لازم برای ازدواج هم از نطر روانی، اقتصادی، و... باید بیشتر بررسی بشه. شرایط خلقی شما و ترس از دست دادن ایشون با توجه به شرایطی اخیری که اتفاق افتاده نیازمند یه مشاوره اختصاصی در این زمینه هست.
دریافت مشاوره: خانم دکتر لشکری
سلام خدمت کارشناسان محترم
ببخشید من دو هفته پیش بود که دکتر رفتم ایشون به من گفتند که مبتلا به فوبیایی از نوع خاج هراسی هستم خواستم بدونم این نوع فوبی چیه فقط؟درمان داره
با تشکر
سلام. این واژه در طبقه اختلالات روانی مربوط به فوبی قرار نگرفته و احتمالا واژه عامیانه به کار گرفته شده است.لطفا توضیحات بیشتری در مورد علایم خود بفرمایید.
در هر صورت فوبیاها از اختلالاتی محسوب میشوند که پروتکل های درمانی مشخص برای آن ها وجود دارد.
دریافت مشاوره: خانم دکتر ایزدی
سلام مجددا
نام "مهربانو" من رو راهنماییم کنین؟
سلام. لطفا برای هماهنگی مشاور به شماره واتس آپ ۰۹۳۸۵۵۵۲۱۹۰ پیام بدید
سلام خدمت شما روانشناس گرامی عرضی داشتم که باید مشاوره میگرفتم من ۱۴ سالمه ویک اتفاق برایم افتاده که نمیتوانم دربارش به کسی بگم من خیانت مادرم را به پدرم دیدم و نیاز به یک مشاوره خیلی دقیق و فوری دارم لطفا پاسخ بدهید
سلام. مساله ای که برای شما اتفاق افتاده مساله ای مهم هست که جزییاتش باید بررسی بشه و این جزییات برای مشاوره بسیار مهم هستن. اینکه شما از کی متوجه رابطه مادرتون شدید؟ ایا طرف مقابل رو می شناسید یا نه؟ در مورد این قضیه آیا تا بحال با مادرتون صحبت کردید؟ و سوالات دیگه ای که بعد از به دست اوردن اونها راه حل مناسب به شما پیشنهاد بشه. مسلما این قضیه خیلی برای شما ناراحت کننده هست و بهتره که هر چه زودتر یک مشاوره خصوصی داشته باشید که راهنمایی کاملی صورت بگیره. موفق باشید.
دریافت مشاوره: خانم دکتر ایزدی
سلام
من یک دختر ۱۷ ساله هستم و احساس افسردگی میکردم و چند ساعت پیش تست افسردگی دادم و مثبت بود جوابش ..
برای این مسیله باید چیک کنم ؟
دایما با مادرم سر اینکه افسرده هستم و دایما از رنگ های تیره برای پوشش استفاده میکنم و عزت و اعتماد به نفس خیلی پایینی دارم و گوش دادن به اهنگ های دیس لاو دعوام میشه .
و این موضوع شدیدا من رو بهم ریخته
من واقعا حالم خوب نیست ..
برای خودم باید چیکار کنم
سلام بر شما
تا اینجا طبق صحبتهاتون مطرح کردید افسردگی دارید؛
افسردگی علل مختلفی داره مانند یکی از مواردی که اشاره کردین: عزت نفس و اعتماد به نفس پایین یا فقدان مهارت اجتماعی کافی یا فقدان مهارت حل مساله موثر یا مجادله روزمره یا..
در پی این مساله ممکن است اقداماتی انجام دهید که این خلق افسرده رو در شما پایدار کنه مثل گوش دادن به آهنگهای غمگین، پرخاشگری با اطرافیان و..
اما اینکه شما دراین راستا چه کاری میتوانید انجام دهید میتوان اشاره کرد در قدم آغازین باید بررسی شود که علل افسردگی به درستی شناسایی شده؟
تا در قدم بعدی درمانهای روانشناختی یا دارویی بر اساس همین علل و شدت آن آغاز بشه..
اگر طبق گفته شما فرض بگیریم علت فقط بر اساس پایین بودن اعتماد به نفس شماست باید دید در کدام حوزه از زندگی شما کمبود اعتماد به نفس رخ داده تا با معرفی راهکارهای مرتبط به افزایش آن بپردازیم. انجام درست راهکار مرتبط با هر علت به کاهش خلق افسرده میانجامد.
کمک گرفتن از متخصصین در تسریع بهبودی افسردگی موثر است.
با آرزوی موفقیت..
دریافت مشاوره: خانم دکتر عمادی
سلام.وقت بخیر.یکی از مشکلات بنده این است ک خیلی سریع و گاهی بی دلیل عذاب وجدان میگیرم.مثلا یکی بارها بم بی احترامی و توهین کرده یا سلام کرده ج ندادم بعد من ی بار سلامش نکردم جلو همه عذاب وجدان گرفتم بدنم داغ میشه و شب خوابم نمیبره واقعا دارم عذاب می کشم.و دومی هم اینه ک چند سال فکر میکنم سرطان میگیرم تو زندگیم حرص زیاد خوردم و بی محبتی دیدم خوبی کردم و بدی دیدم گاهی اوقات.این فکر مریضی رهام نمیکنه و خیلی بش فکر میکنم و خیلی میاد تو ذهنم.خواهش میکنم کمکم کنید این دو مشکلم حل بشه و بدونم چرا اینجوری هستم.درضمن دختر ۲۷ ساله هستم و مجرد
سلام دوست عزیز. هر دو مساله ای که بهش اشاره کردید به طرحواره های شما اشاره میکنه که احتمالا در کودکی شما شکل گرفته و این موضوع که شما در مورد هر مساله ای ممکنه دچار احساس گناه بشید ریشه در سرزنش هایی داره که در کودکی درگیرش بودید و این افکار درمورد بیمار شدن هم بیشتر به طرحواره تنبیه شمامربوط میشه و ارتباط مستقیمی باهمون احساس گناه داره... در واقع شما در ناهشیارتون میتونه این فکر باشه که چون من آدم بدی هستم عاقبت ممکنه که به شکل بیمار شدن تنبیه بشم. شما نیاز به درمان بلند مدت دارید تا ریشه سرزنش ها و ارتباط شما با والدین بررسی بشه و در راستای اون افکارتون اصلاح بشه و بخاطر مسایل جزیی دچار عذاب وجدان نشید. موفق باشید
دریافت مشاوره: خانم دکتر ایزدی
سلام خسته نباشید
سوال من اینه ک ی فرد عادی میتونه با ی مازوخیسم ازدواج کنه آیا راه درمان قطعی هست. و چه مدت حداکثر این دوره درمان هست.
من ی دختر بسیار عاطفی بااحساسید لطف. و بیزار از خشونت و بی احترامی .
فردی که دوست داره حتی یکبار که شده برده بشه اما غاشقاثه. از سر اجبار و تحقیر نباشه. آیا امیدی به این ازدواج و درمان هست ممنون میشم راهنماییم کنید
سلام اگر خواسته که برده ی شما باشد، مازوخیسم محسوب می شود و از تحقیر و توهین خوشش می آید. این افراد با پارتنر سادیستیک می توانند جور شوند. بدون درمان عاقبت خوشی برای این ازدواج نمی توان متصورشد.
دریافت مشاوره: خانم دکتر خورسندی
سلام خسته نباشید و وقتتون بخیر من از نظر اعصاب خیلی داغونم و سر هرچیز کوچیکی با عشقم بحث میکنم و ناراحت میکنم خودمو و ذهنم یطور شده بیشتر به چیزای منفی کشش پیدا میکنه تو هر مسعلهی ..خاهش میکنم کمکم کنید من واقعا به کمکتون نیاز دارم
سلام خیلی ممنون سوال شما خیلی کلی هست. قسمت دوم صحبت هاتون علت وضعیت روانشناختی الان شماست. شکایت شما هیجانهایی هست که دارید تجربه می کنید.هیجان های ما تحت تاثیر فکر های ما هستند. متاسفانه عکس این حالت هم اتفاق میافتد یعنی ما وقتی که یک هیجان غالب داریم این حالت هیجانی غالب باعث میشه که فکرهای منفی خاصی تو ذهن ما بیشتر ایجاد بشوند. ما معمولاً وقتی که هیجان ها رو تا حد متوسط تجربه میکنیم میتونیم این وضعیت را کنترل کنیم ولی وقتی که هیجان های ما از حد نرمال خارج میشه کنترل مارو این وضعیت سخت تر میشه به خاطر همین شما تو این وضعیت نتونستید حال خودتون رو بهتر کنید و نیاز به کمک تخصصی دارید. شما باید با یک متخصص مشورت کنید تا بعد از مرحله سنجش درمان مناسبی رو دریافت کنید.
علی صالحی_متخصص روانشناس سلامت
دریافت مشاوره: دکتر صالحی
منزل ما در تهران هست و منزل پدر شوهرم شهرستان . ایشون به هر بهانه ای هر دو هفته یکبار میره خونه مادرش و ۱۰ روز میمونه . تو این مدت نه فکر خرجی من هست و نه از نظر عاطفی زنگ میزنه و کلا نمیتونه نیازهای منو چه تو جنبه معنوی و چه مادی براورده کنه و وقتی اعتراض میکنم میگه خوب تو هم بیا بریم .ببینین هردومون نزدیک ۴۰ سالمونه ولی این وضع زندگیمونه. علت موندن من توی زندگی یکی حرف مردم دوم عدم داشتن استقلال مالی و سوم دوست ندارم به خانه پدری برگردم . بنابراین به شوهرم هم نمیتونم یه عشق تصنعی بدم . چون حس میکنم دیگه بودنش کنارم بهم ارامش نمیده . اون حتی حاضر نیست با هم به مشاوره بریم.
دریافت مشاوره: خانم دکتر رضائی
دوسالی هستش که با دختری نامزد هستم و قراره چند روز دیگه عقد کنیم
چند روز پیش ایشون پیشم اعتراف هایی از گذشته شون در صورتی که من نمیخواستم از گذشته شون بدونم
ولی گفتن باید بدونم چون توی آینده و زندگی مشترکمون تاثیر داره و گفتن که قبل آشنایی من و ایشون با دو نفر رابطه داشتن که فقط با یکیشون رابطه جنسی داشتن به دفعات
ولی باکره هستن ایشون هنوز
خلاصه که این مساله خیلی بهم ریخته من رو حتی تاریخ عقد رو عقب انداختم به بهانه کرونا و فلان من خودم ۲۸ ساله ام و نسبتا مذهبی و تا حالا با دختری رابطه نداشتم به هیچ عنوان توی این دوسالی هم که نامزد بودیم فقط دست ایشون رو گرفتم هیچ رابطه جنسی هم با ایشون نداشتم
با سلام خدمت مراجع محترم
ظاهرا این موضوع سخت شما رو آشفته کرده، با توجه به این که شما در حال تصمیم گیری برای یکی از بزرگترین مراحل زندگی خود می باشید، و ممکنه حال که با شنیدن این خبر، شوک بزرگی را تجربه کرده باشید و ممکنه رو تصمیم گیری شما تاثیر داشته باشه، اگر با مشاورین ما که در این حیطه متخصص هستند، جلسه ی مشاوره ای داشته باشید، کمک میکنه که این شرایط رو بهتر آنالیز و تصمیمی معقول گرفته شود.
دریافت مشاوره: دکتر متین پور
سلام .من ۱۰ ساله ازدواج کردم شوهرم موقعیت شغلی ثابت و درآمد خوب نداره بعلاوه اینکه مدام دوست داره خونه مادرش بره و کلی مشکلات دیگه . من نمیدونم زندگیمو دوست دارم یا قادر به جدایی هستم
سلام..
رابطه زناشویی مثل گیاهیه که نیاز به مراقبت و رسیدگی هر روزه ما داره، نیاز به یادگیری مهارت هایی دارد. مهارتی مثل گفتگو.
خواسته ها و انتظاراتتونو با شوهرتون در میون بذارید. اینکه چطور این کارو انجام بدید مهمه. خیلی از افراد در این کار مهارت کافی رو ندارن. گفتگو باید در شرایطی باشه که طرفین خسته و بی حوصله نباشن، وقت کافی داشته باشن. گفتگویی بدون تحقیر و سرزنش. صرفا بیان انتظارات، خواسته ها و احساسات ما باشه. یادتون باشه ممکنه شما تصویر ایده آلی از شوهرتون داشته باشید که با سطح توانایی های واقعی ایشون هماهنگ نباشن. در این صورت نمیشه ایشونو شکل تصور شما درآورد.
اینکه مدام خونه مادرشون میرن دقیقا چه مشکلی ایجاد کرده؟
تصمیم به موندن و رفتن بستگی به خودتون داره.
با استفاده از تکنیک سود و زیان می تونین بنویسید ماندن در این ارتباط چه سودها و زیانهای کوتاه مدت و بلند مدتی داره و قطع این ارتباط (طلاق) چه سودها و زیانهایی داره.
چون برای بیشتر افراد مشخص کردن سودها و زیانها به تنهایی کار سختیه میتونین از یک روانشناس هم کمک بگیرید.
دریافت مشاوره: خانم دکتر حسینی
من بشدت خجالتی و کمرو هستم و اصلا اعتماد به نفس ندارم وقتی میخام تو جمع های بزرگ یا با افراد نا اشنا صحبت کنم نمیتونم و استرسو تپش قلب میگیرم و این مشکل ساز شده و باعث شده از خودم متنفر شم(۱۵سالمه)
سلام. دوست عزیز. علایمی که میگید علایم بیماری اضطراب اجتماعی یا social anxiety disorder رو برام تداعی میکنه. تو این وضعیت فرد بخاطر اضطراب زیادی که در بین افراد دیگر تجربه میکند عملکرد های شغلی، تحصیلی و اجتماعی اش تحت تاثیر قراز میگیره. فرد یا از حضور موقعیت های مشابه اجتناب می کند یا وقتی در این موقعیت ها قرار میگیرد اضطراب زیادی را تحربه میکند. بر حسب اینکه فرد علایم این بیماری را دارد یا نه ممکن است تشخیص بگیرد یا نه. ولی در صورتی هم که تشخیص نگیرد فقط در حد اختلال نیست ولی بازم هم فرد نیاز دارد تا با یک متخصص ملاقات کند. درمان هایی که برای این بیماری یا وضعیت روانی(در صورتی که همه علایم را ندارید) وجود دارد به طور کلی به سه دسته تقسیم می شوند:
۱دارو درمانی ۲رواندرمانی
۳_درمان ترکیبی(دارو درمانی+رواندرمانی)
هر کدام از این درمان ها مراجع های خودش رو داره. بطور خلاصه در دارو درمانی زود تر جواب میگرید ولی احتمال اعتیاد دارویی، عود بیماری پس از قطع دارو ها و عوارض جانبی دارو ها وجود داره. در مورد رواندرمانی( در این مورد درمان شناختی_رفتاری توصیه می شود که مبتنی بر پژوهش است) باید بگم که شما حداقل باید ۸ جلسه ویزیت بشید تا بتونید نتیجه بگیرید. ولی احتمال عود بیماری بعد از اتمام جلسات رواندرمانی خیلی کمتر از دارو درمانی است و اثرات پایداری دارد. در کل اگر شما تحت درمان ترکیبی قرار بگیرید نتایج مطلوبی خواهید دید.
علی صالحی_متخصص روانشناس سلامت
دریافت مشاوره: دکتر صالحی
لطفا کمکم کنید
سلام من ۲۱سالمه و دوساله ازدواج کردم. رابطم با همسرم خیلی خوبه خداروشکر دعواو مرافعه نداریم دوتامونم شاغلیم تو یه محیط کار میکنیم صب تاشب جلو چشم همیم.
عرضم به حضور که رابطه ی جنسی ما یکم مشکل داره. یعنی میل همسرم به رابطه ماهی یبار باشه نباشه. منم توخونخ خیلی به خودم میرسم لباسای رنگارنگ میپوشم ولی انگار نه انگار. اصلا بهش شک و ترید ندارم چون صب تا شب باهمیم فقط تنها چیزی که هست میدونم همسرم به دخترای قد بلند و سفید پوست علاقه داره و از نظر همسرم سکسی ترین دخترا دخترای قد بلند سفید پوستن. بااین حال منو خیلی دوست داره یه دیقه اخممو نمیتونه تحمل کنه. بالاهم گفتم هیج مشکلی نداریم تنها مشکل اینه که نسبت به رابطه ی جنسی بیخیاله و این قضیه رو اصلا مهم نمیدونه تو رابطه. و احتماله من اینه که تو ذهنش به چیز دیگه فکر میکنه و منو بااونا مقایسه میکنه. خیلی دیگه تو ذوقم میخوره در حدی که شبا گریه میکنم. باخودشونم در این مورد صحبت کردم ولی گفتن من در اشتباهم و به چیز دیگه ای فکر نمیکنه. و موقعی که دوست بودیم همیشه به من میگفت من خیلی میل جنسیم بالاست ولی بعد ازدواج فقط اوایلش این طور بود ینی یکی دوماه بعد دیگه تمام.الانم یه ماهه که رابطه نداریم احساس میکنم منو فقط دوستم داره و بحث به رابطه میرسه هیچ لذتی از من نمیبره و من سر این قضیه خیلی تلاش کردم ولی بی نتیجه بود. اگه راهنماییم کنید کمک بسیار بزرگی کردید به رابطمون بگید چیکارکنم؟
دریافت مشاوره: دکتر عبدل پور
سلام من مدتی شدیدا از طرد شدن ،مسخره شدن ،قضاوت شدن ،تنها ماندن میترسم وشدیدا این ماه اخیر انجوری شدم خیلی به رفتارم وروحم وزندگیم تاثیر گذاشت و نمیتونم از زندگی لذت ببرم مثل اینکه وسط جهنم و اصلانم به کسی اعتماد ندارم لطفا بهم بگید کجا اشتباه میکنم
سلام بر شما
گاهی مسائلی در زندگی پیش میاد که آستانه فرد رو خیلی پایین میاره و باعث میشه به کوچکترین مسائل واکنش زیادی نشون بده و هر مساله مثل جرقهای کوچک، کل ذهن ما رو به هم بریزه..
باتوجه به اینکه فرمودین در ماه اخیر اینجوری شدین باید دید چه اتفاقی جدیدا افتاده که اثرش رو بر همه ابعاد زندگی شما نشون میده..
با حل شدن اون مساله همه این تبعاتی که گفتید در زندگیتون ایجاد شده اعم از طرد، مسخره، قضاوت، تنهایی، بیاعتمادی، عدم لذت از زندگی رنگ میبازند..
با آرزوی موفقیت
دریافت مشاوره: خانم دکتر عمادی
سلام من پدرم زندانه و مادرممم ازش جدا شدده منم از زندگی خسته شدم میخواستم از شما کمک بگیرم
نظرتون برام خیلی مهمه ممنون میشم جواب بدینع
سلام. شما سوال مشخصی نکردید. . لطفا مشکلتون رو واضح تر بیان کنید.
دریافت مشاوره: دکتر متین پور
سلام خسته نباشید من با نامزدم ۱سالو خوردی در ارتباط بودیم و بعد از اون عقد کردیم در طول این ۱سالو خوردی وابستگی ایشون ب من خیلی زیاد بوده و برای دیدنم حتی از ۱دقیقه هم نمیگذشتن و از دور هم گ شده بود ب دیدنم میومدن ما ۶ماهه ک عقد کردیم ایشون رفتاراشون هیچ تغییری نکرد مرد بسیار خوبو مهربونیه اما ایشون کار نداره و پیش پدر من املاک کار میکنه ک شاید چیزی گیرش بیاد یا نیاد پدر من دوشغله هستن و کار در املاک براشون زیاد مهم نیس اما این موضوع ک همسرم کار نداره و دنبال کاریم نمیره اذییتم میکنه خیای وقتا چ مستقیم و چ غیر مستقیم بهس گفتم ک این موضوع اذییتم میکنه خونه دارن ماشین دارن اما کار ندارن و بعضی وقتا برای خرج تفریح و بیرون من دست ب جیب میشم میترسم این موضوع براش عادی بشه و من واقعا دوسش دارم و عاشقشم و موضوع دیگ ای ک هست خیلی بهش وابستم و دلم میخواد همیشه بهم محبت کنه و کنارم باشه بهم توجه کنه اما ایشون فقط شبها کنارمن کل روز با پدرم املاکن و من ایشون رو ۱۰شب میبینم فقط ی شبایی هم بیرون میریم رابطه جنسیمون خوبه و مشکلی نداره باهم رفیق و صمیمی هستیم اما وابستگی بیش از حد من و توفع من ازش داره خودمو اذییت میکنه در حدی ک اگ ی چند ساعت نبینمش دیوونه میشم لطفا کمکم کنید با این دو مشکل چیکار کنم
سلام دوست عزیز. هر دو مشکلی که شما مطرح کردید نیاز به بررسی جامع و کاملتر داره.اما در پاسخ به بخشی از سوال شما درمورد وابستگی، در واقع وقتی یک رابطه عاشقانه شکل میگیره ما معمولا در زوجین شاهد دو رفتار وابستگی و دلبستگی هستیم. وابستگی در حالت نرمال مشکلی ایجاد نمیکنه اما مشکل زمانی ایجاد میشه که وابستگی شدید میشه و حالت چسبندگی در رابطه ایجاد میشه و همین مساله میتونه منجر به فاصله عاطفی زوجین بشه. در چنین مواقعی بهتره که رابطه را به سمت مفهوم دلبستگی هدایت کنیم. به این معنی ک بجای چک کردن یا انتظار کشیدن مدوام برای بودن در کنار همسر با کنترل احساسات و هیجانات مثبت و منفی سعی بکنیم همون زمانی رو که همسر در کنارماهست حال خوبی داشته باشیم و از اون لذت ببریم.
در واقع دراینجا دلبستگی یعنی در عین دوست داشتن زیاد توانایی این رو هم داریم ک با وجود فاصله فیزیکی دچار اضطراب یا هیجان غیرعادی نشیم. البته یک مساله ای که حتما در شما باید بررسی بشه این هست که ایا علایم اضطراب به شکل کلی در شما وجود داره یا فقط در این رابطه شما دچار مشکل شدید. تکنیک های زیادی هم وجود داره که میتونه دراین مورد به شما کمک کنه.
اما در مورد مشکل بیکاری همسرتون خب این یک مشکل خیلی مهمه و هرچند قبلا باهمسرتون درموردش صحبت کردید اما نیازهست که مجدد در مورد ان صحبت کنید اما الان در قالب یک مشکلی مطرح بشه که بسیار شمارو نگران کرده و سپس باهم باید به دنبال راه حل ان بگردید و راه حل های زیادی رو باهم بدست بیارید و در نهایت بهترین ان را اجرا و در صورت به مشکل خوردن مجدد آن را اصلاح کنید. در ضمن هر دو مشکل شما باید بسیار عمیق تر بررسی بشه. موفق باشید
دریافت مشاوره: خانم دکتر ایزدی
خانمم خیلی ازم ناامید و مایوسه خیلی وقتا،ولی بعضی موقع ها هم میشه مثل قبلنا..میشه بگید چیکار کنم تا خانمم بدونه که نوکرشم از خدا خواستم تا تهه عمرم نوکریشو کنم؟
سلام.
ببینید یک زن تفاوت حس واقعی و نمایشی رو متوجه میشه قطعا ..هر چند حرفی نزنه ..بهتره عادی برخورد کنید و بعد در مناسبت و غیر مناسبت با تهیه یه کادو کوچیک حتی گل بهش نشون بدید براتون مهمه ..حتی تماس گرفتن و یا پیام کوتاهی در طی روز که حالش دو بپرسید ولی افراط نکنید چون خود افراط باعث دلزدگی و دوری خواهد شد یکم به خودتون و اون زمان بدید و عجول نباشید ..در طی زمان بهش ثابت میشه شما بهش توجه دارید
دریافت مشاوره: خانم دکتر سالاری
سلام لطفا مرا راهنمایی کنید چکار کنم چه کسی میتونه کمکم کنه اگه با طلاق گرفتن راحت میشم چهکار باید بکنم
سلام. ایشان دو فرزند از ازدواج اولشان دارند که ممکن است همسر فعلی از دادن خرجی برای آنها امتناع می کند. در اول ازدواج چه توافقی بین آنها صورت گرفته؟ اما خرج خوراک، پوشاک، درمان و بهداشت خانم وظیفه آقا می باشد و اگر آقا امتناع می کند می تواند تقاضای نفقه کند.
اگر فرزندان هم مال این آقا می باشند خرجی و تامین آنها وظیفه آقا است
دریافت مشاوره: خانم دکتر خورسندی
سلام،من خیانت کردم، بخدا جنسی نه، حرف زدم با کسی،الان ۱۵ روزه توبه کردم و با التماس خانممو نگه داشتم،بخدا من مریض بودم و یه توبه واقعی کردم و از خدا خواستم کنارم باشه و مریضیمو خوب کنه،بخدا بعد توبه ای که کردم حتی یه نگاهم نکردم به کسی،با قرآن و خدا و نمازم دارم پیش میرم،به ابالفضل توبه واقعی کردم،از خدا خواستم عشقو دوست داشتنه منو زندگیمونو تو وجود خانمم زیادو زیاد کنه،به ابالفضل من مریض بودم با خدا و قرآنش و توبم خودم خوب کردم که تا آخر عمرم نوکریه خانمم کنم و بندگبه خدارو،کمکم کنید که چیکارا کنم خانمم بهم دلگرم بشه به من به زندگیمون به توبه من به مرد شدنه من؟
سلام دوست عزیز .ببینید هر انسانی ممکنه خطایی انجام بده .که همه اینمسائل تجربس هر چند تجربه ناخوشایند ..به هر دلیلی که شما وارد رابطه با فرد دیگری در حد صحبت همشدید .نشان دهنده خلا در زندگی شماست .وقتی شما توبه کردید و تمایل نداری اینتجربه ناخوشایند تکرار بشه پس بهتره توجهتون به همسرتون و زندگی رو بیشتر کنید .اگر در تعامل شما دو نفر مشکلی وجود داره برای رفعش تلاش کنید .نبازهای عاطفی هم رو بشناسید و برای بهتر شدن رابطه تلاش کنید .به هیچ وجه دنیا به اخر نرسیده که در این حد مضطرب باشید .حالا که متوجه اشتباه شدید بهتره به نحو احسن جبرانکنید و اگر همسرتونمطلع نشده چیزی رو مطرح نکنید .موفق باشید
دریافت مشاوره: خانم دکتر سالاری
من زنی ۴۵سالهو دارای دو فرزند دختر وپسر با مردی که ازدواج دومش بود ازدواج کردم از روز اول در فشار روحی بودم او اصلا به من و بچا ها حتی زندگیمان اهمیت نمبدهد هر وقت چیزی از قبیل پول برای دکتر خواستم میگه انشاالله خوب میشین برای لباس و خوراک یا هدیه روز مادر خواستم میگه خدابرسو نه هر وقت علت را می پپرسم نمیدونم چرا گیر به خانواده ام میده میگه ببین زن برادرت تو انباری زندگی میکنه هیچی نمیگه در حالی که او بهترین زندگی رو داره میگه خانه مادرت انباری در حالی که مادر من سه طبقه خانه بسیار تمیز داره خلاصه برای هر کاری من را به خدا وصل میکن با خودم میگم چرا با تو ازدواج کرد الان چند وقت دیگه نماز نمی خو انم واز خدا گله دارم چرا خواسته های مرا براورده نمی کنه ولی برای شوهرم سفر هر ساله کربلا هدیه برای مادر وخواهر وخوارزاده هاش رفتن خانه مادرو... را فراهم میکنه پول از خوانوادهام میگیره پس نمیده حتی برای خرید خانه از دوست مادرم پکل گرفت ولی پس نداد مادرم مجبور شد با قرص گرفتن پول او را پس دهدباتوجه به کتاب خدا خیلی راحت کارهاشو پیش میبره ایا ای درسته حرف های قشنگی نمی زند به من وبچه هام بیشرف بی حیا احمق و... میگه .نمی تونم بفهمش دیگه خسته شدم راهی برای فرار بی دردسر میگردم نمی خوام برای خانواده ام پیامدی پیش بیاد
سلام. مشکلات شما ربطی به خدا ندارد، ربط به انتخاب شما دارد که با مردی ازدواج کرده اید که در قبال شما و فرزندانتان مسئول نیست و نمی خواهد برای شما خرج کند.
دریافت مشاوره: خانم دکتر خورسندی
سلام سریع میرم سر اصل مطلب
در کودکی میلی به اسباب بازی هایی نظیر اسلحه نداشتم بیشتر ترجیح می دادم با ماشین بازی کنم و نقاشی بکشم و خوب بلد بودم نقاشی بکشم داخل مدرسه کوتک می خوردم و از خودم دفاع نمی کردم تا به جایی رسید که برای دفاع از خودم وسیله هایی نظیر پنجه بکس وچاقو با خودم حمل می کردم ولی همیشه ترس استفاده ازشونو داشتم و با گرفتن در دستم حس بدی بهم دست می داد بعد ها یاد گرفتم به جای در گیر شودن با طرف مقابلم با کسانی رفاقت کنم که ترسی از دعوا نداشته باشه تا در موقع لزوم من جا بکشم و اونا دعوا کننه با قلم و مداد رابطه خوبی داشتم اول خاطرات می نوشتم ولی کم کم رو اوردم به شعر چون همیشه در زندگیم ضربه خوردم شعر هایم حس خشنی به خود گرفت بعداز ملاقات با یک خواننده زیر زمینی عاشق سبک رپ شودم سبک رپ حس انتقادو در جونم انداخت و من شودم یک منتقد از هر چیزی سرکار خانواده از همه کس انتقاد می کردم وقتی مادر وپدر نظارگر فعالیت های من شودن بهم پیشنهاد دادن به خدمت سربازی برم ولی من از جنگ خون اسلحه حرکات زننده بدنی بیزار بودم و به اجار نگاه و منتقدین اطرافم به خدمت رفتم در خدمت چون هنری بلد نبودم شودم پاس دار که باید همیشه اسلحه در دست داشته باشم و نگهبانی های دیوانه کننده در اوج خستگی و بی خوابی رو انجام بدم من هروز مجبور به دیدن اصلحه بودم روز به روز حالم بد تر می شود تا زمانی که از خدمت فرار کردم من نمی تونستم جایی باشم که هرور چن نفر در حال شکنجه شدن بدنی (به اصطلاح مانور جنگی) بودن وصلاح حمل می کردن سیع کردم فرماندمو قانع کنم ولی به حرفم گوش نمی داد بعد از فرار نگاه منتقدینم سنگین تر شود من هر روز داخل خونه حپسم وشبا خواب جنگ خون ریزی اسلحه می بینم و کسانی کنارم هستن که هروز بخاطر فراری بودنم منو قضاوت می کنن و دوباره منو یاد چیزی هایی می ندازن که ازشون متنفرم
راستی من تنها زمانی احساس ارامش میکنم که در حال خواندن شعرهایم(خواندن رپ) هستم من با این حس گناه باید چه کنم چن ماهی هس که از خودم متنفرم من از خون متنفرم
سلام. شما سوال مشخصی نکردید. یه تاریخچه گفتید و در واقع دردودل کردید، لطفا مشکلتون رو واضح تر بیان کنید.
دریافت مشاوره: دکتر متین پور
سلام من شش ساله ازدواج کردم یه پسر دوساله دارم
شوهرم به شدت درگیر مشکل وسواس نجسی و پاکی هست خیلی بد دهن و عصبی جوری فحش میده ک من میترسم پسرمون یاد بگیره
هرکاری کردم نرفت پیش روانپزشک تا مشکلش حل بشه
کمکم کنید لطفا
دریافت مشاوره: دکتر عبدل پور
سلام من پونزده ساله ازدواج کردم دو بچه دارم
شوهرمو خ دوس دارم اونهم منو قبلا خ دوس داشت
ولی تقریبا شش ماهه خیلی رفتارش سرد شده میگه به دلیل مشکلاتی که توی کارش پیش اومده اینطور شده منم قبول کردم
چن وقته که خیییلی توی گوشیشه همین که میشینم پیشش دکمه برگشتو میزنه
امروز بعد از ظر اومد خونه که استراحت کنه وقتی خواب بود چند تا پبام به گوششیش اومد
اولی:چرا جواب نمیدی؟
دومی:(اسم شوهرم که در آخرش میم اضافه کرده بود ینی مال من)
میخوام بعدازظهر برم بیرون .برم؟؟؟
سومی:منتظر جوابتمااا با استیکر غمگین.
حالا من مطمئنم که پای کسی وسطه چکار کنم
چطوری مطمئنتر شم دارم دق میکنم بیدارش کردم گفتم که پیام اومده ،خودمم نشستم پیشش دیدم که بدجور هول شده رنگش زرد شد و دستاش قشششنگ میلرزید
گفت این یه مشتری سابقه که باهاش دعوا داشتم الانم نمیخوام جوابشو بدم
میگم چرا اسمتو اونجوری نوشته میگه بدم بیرون یا نه،
میگه من چمیدونم منم بدجور گریه کردم حالا تروخدا بهم بگید باید چجوری مطمئن شم دارم سکته میکنم
دریافت مشاوره: خانم دکتر خورسندی
سلام خسته نباشید
من ۱۶سالمه وپسرعموم۱۹سالش،ایشون بعدازاینکه من یکی ازپسرعموهاموجواب کردم بهم گفت که منومیخوادولی الان ارتباطی نباشه تازمانی که خانواده ها درجریان باشن،خودم اینقدردوسش داشتم نمیتونستم ازش جداباشم وقبول نکردم،بعدازمدتی دخترعمم فهمیدوشروه کردپیش من دروغ گفتن وپیش ایشون هم دروغ گفتن،جوری بود که زندگی آروممون بهم خورد،حتی پسرعموم هم بهش گفت ک هروقتی خاست زن بگیره فقط میادبه بابام میگه،بعدش بخاطردروغهایی که من به پسرعموم گفتم بعدازچندباربخشش این دفعه گفت توبزرگ نمیشی ورابطه به جدایی تبدیل شد،برام خیلی سخته بخدا،هروقت منومیبینه همش نگام میکنه باهام صحبت میکنه ولی ناراحتی توی صورتش معلومه،من عکس پیام هاودروغهای دخترعمم رودارم،لطفاکمکم کنید،من برادرندارم،مطمعنم فقط ایشون میتونه جای پسرخانوادم باشه
دریافت مشاوره: خانم دکتر خورسندی
سلام من مهدی هستم ۲۱ سالمه دانشجو هستم من موقع حرف زدن با دیگران یا موقع ارائه در کلاس دچار استرس میشم این استرس طوریه که حرف زدنم رو بره بره ای میکنه و همینطور تپش قلب میگیرم و چشمام سریع تکون میخوره البته من نیستاگموس خفیف دارم ولی موقع حرف زدن خیلی شدید میشه راهکاری برای حل اضطرابم میخام.
دقیقا یکبارسر کلاس ارائه دادم اواخر ارائه یکم به خودم و ارائه دادنم فکر که کردم اضطراب گرفتم و دیگه نتونستم کنترلش کنم با توجه به رشتم و اینکه ارتباط عمومی میخاد و هم اینکه شغل و تا حدودی هم رشتم استرس زا هستند راهکاری میخام تا بعد اینکه استرس گرفتم به سرعت اون رو کنترل کنم راهکار هایی سایر همکاراتون بهم دادن مثل تنفس شکمی ولی این راهکار زمانبر هست و اینکه نمیشه اون رو جلوی جمع انجام داد در نهایت اگر میشه چند کتاب که این تکنیک ها رو دارن هم لطفااا بهم معرفی کنید.
ممنون
دریافت مشاوره: آقای صالحی
سلام ازاهواز مزاحم میشم ۲۸ساله متاهل و دو تا دختردارم .
مدتیه ک افسردگی گرفتم خودمم نمیدونم دلیلش چیه نگاه ب زندگیم ک میکنم کم و کسری نداره اما مشکل از منه .
همیشه گوشه گیرم سره دخترام داد میزنم ازشوهرم دوری میکنم دوست ندارم دورم شلوغه باشه بیشتره مواقع فکره خودکشی میاد ب سرم
چندباری هم این کاروکردم اماهمسرم میرسید و اجازه ی این کارونمیداد.گاهی هم میگم بزارازاین زندگی بزارم برم جایی ک مجبورنباشم این زندگی واین آدماروتحمل کنم واقعاخیلی داره بهم سخت میگذره ازدرون داغونم نمیدونم بایدچکارکنم برایه مدتی هم تحت نظرروانشناس بودم امابی فایده بودحس میکنم خودمو گم کردم دارم
ب دوره خودم میچرخم همیشه گیج و مبهم بودم .
ب دنبال آرامشم امانمیتونم اونوبدست بیارم نمیدونم چکاربایدبکنم توروخدایه راه حلی بدین ک بتونم ازاین وضع خلاص بشم ازتون خاهش دارم هرچه زودترب سوالای من ج بدین .باتشکر
دریافت مشاوره: خانم دکتر نوربخش