
دعوای کودک به دلایل مختلفی رخ میدهد. کودک با دوستان، خواهروبرادر و بچههای دیگر دعوا میکند.اما این موضوع رایج همیشه دغدغه تربیتی مهمی برای مربیان و والدین است. دعوای کودکان با یکدیگر دلایل مختلفی دارد. آنها گاهی نمیدانند که چه زمانی باید وارد عمل شوند و دعوای کودک را متوقف کنند یا چه موقعی کاری به رابطه کودک و دیگران نداشته باشند. در این زمینه چه باید کرد؟
والدین و بزرگترها در هنگام دعوای کودک باید چه کنند؟

یکی از مهمترین اقداماتی که باید والدین و مربیان کودک درباره دعوای کودک انجام بدهند، آموزش است. منظور از آموزش چیست؟ یعنی لازم است که این افراد به کودک یاد بدهند که برای حل مشکلات خود نیاز به پیداکردن راهکار و ایدهیابی دارد. دعواکردن و ورود به فضای تضاد با دیگران اشتباه است و راه به جایی نمیبرد.
در واقع، آنچه بیش از همه اهمیت دارد، آموزش این است که هر مشکل و مسالهای راهحلی دارد. زمانی که کودکان تفکر حل مساله را یاد میگیرند، دیگر کمتر با افراد مختلف وارد جدال و درگیری میشوند.
مذمت واکنشها و رفتارهایی مانند کتکزدن، گریهکردن، جیغزدن و… میتواند ذهن کودک را به سمت راهکارهایی منطقی در جهت رفع مشکلاتش سوق بدهد. دعوای کودک با کودکان دیگر نشانهای از ناتوانی او در حل مساله است. پس به او برای یادگیری این موضوع مهم کمک کنید.
تشویقکردن کودکان در زمانی که رفتاری مثبت نشان میدهند
بعد از اینکه کودک یاد گرفت باید به جای رفتارهای نامناسب به دنبال حل مشکل خود باشد، نیاز است که بزرگترها دوباره وارد عمل شوند و با تشویق کودک به او کمک کنند تا رفتارها و واکنشهای مثبتش را تکرار کند. زمانی که رفتاری مثبت مانند مهربانی جایگزین دعوای کودک میشود، با تشویق او میتوانید، این کار را در او نهادینه و تقویت کنید.
نمونه و الگوی خوبی برای فرزندتان باشید تا از دعوای کودک جلوگیری کنید
بسیاری از والدین به نکات تربیتی که مدام به فرزندشان گوشزد میکنند، پایبند نیستند. چطور میتوانید از فرزندتان انتظار داشته باشید که با دیگران دعوا نکند، در حالی که واکنش خودتان به هر اختلافی با دیگران همین دعواکردن است.
دعوای والدین با هم یا با افراد دیگر به کودک یاد میدهد که در زمان بروز اختلاف با دیگران وارد دعوا شود. پس اگر میخواهید که دعوای کودک را از فرهنگ و ادبیات زندگیاش بیرون کنید، باید در درجه نخست خودتان هم از این کار دوری نمایید و الگوی خوبی از افرادی صلحطلب برایش باشید.
در موقعیتهای سخت و پرفشار خونسرد باقی بمانید
یکی از مهمترین روشها برای اینکه فرزندتان را از دعوای کودک دور کنید، این است که به او یاد بدهید در زمانهای سخت و تحتفشار همچنان خونسرد و آرام باقی بماند. چنین رفتاری موجب میشود که کودک کنترل خشم و عصبانیت را یاد بگیرد.
برای آموزش درست این رفتار باید خودتان هم در موقعیتهای سخت و پرفشار خونسرد باقی بمانید. در این صورت است که کودک از شما الگوبرداری خواهد کرد. دعوای کودک نتیجه ناتوانی در رد خشم و کنترل فشار است. اگر مقابله با این احساسات را یاد بگیرد، دیگر مشکلی نخواهد بود.
به دعوای کودک واکنش نشان ندهید
در بیشتر مواقع، دعوای کودک با کودکی دیگر بر سر مسائلی کماهمیت است و اگر بزرگترها وارد کار شوند، بیهوده است. چون موضوعی کماهمیت با حضور آنها حالتی جدیتر پیدا خواهد کرد. پس اگر دیدید که دعوای کودک با دیگری چندان جدی و خطرناک نیست، با نادیدهگرفتن آنها سعی کنید که حل این مشکل را به خودشان واگذار کنید. زمانی که شما روی دعوای آنها تمرکز نمیکنید، میزان حساسیت و جدیت دعوا هم کمتر میشود و سریعتر راهکاری برای آن پیدا خواهد شد.
پیشنهاد میکنیم این مقاله را بخوانید: روشهای مختلف تربیت فرزندان چبست؟
در دعوا از هیچکس حمایت نکنید

زمانی که کودکان با هم دعوا میکنند، واکنشهایی معقول نشان بدهید. یکی از واکنشهای معقول این است که دنبال مقصر و مظلوم نگردید. باید رویکردتان این باشد که دعواکردن بهطور کلی کار بدی است و هردو طرف را به یک اندازه درباره این بدبودن آگاه کنید.
طرفداریتان از یکی از بچهها در ماجرای دعوا اثرات نامطلوب و برچسبهایی مانند مظلوم و قربانی یا ظالم و قلدر به بچهها میزند. این صحیح نیست. شما باید کاری کنید که کودکان بفهمند برای رفع مشکلاتی که با هم پیدا میکنند، نیاز به صحبت و کشف راهکارهایی به غیر از دعوا و مجادله وجود دارد.
در آخر
دعوای کودک با دیگران چیز عجیبی نیست. بهویژه، در زمانی که کودک بهطور ساختاریافته یاد نگرفته که برای مقابله با مشکلاتش نیاز به یافتن راهکارهایی متمدنانه و منطقی دارد. باید به او یاد بدهید که هر مشکلی راهی دارد و خشم و دعوا راه به جایی نمیبرند.
دراین مسیر، بزرگترها الگوهایی بیچونوچرا هستند. اگر میخواهید که کودکان از شما یاد بگیرند و خونسردیشان را حفظ کنند، حتما باید در شرایط ناخوشایند خود را کنترل کنید و تلاشتان این باشد که با ارائه الگویی کامل از فردی که روی رفتارها و واکنشهایش کنترل داردِ، این رفتار را به کودک هم منتقل کنید. شما تجربهای از خشم و دعوای کودک خود دارید؟ برای آرامکردن وضعیت چه کردهاید؟
برگرفته از: https://www.verywellfamily.com

دیدگاهها (0)