
آموزش قدرشناسی به کودکان مهم است. قدرشناسی فقط ابعاد مذهبی و دینی ندارد. شکرگزاری و دانستن قدر نعمتها و مزایایی که در زندگی داریم، باعث میشود که آدمهای شادتر، راضیتر و خوشبینتری باشیم. آموزش قدرشناسی به کودکان، آنها را افرادی آگاه بار میآورد که در مسیر زندگی کمتر ناامید و مأیوس میشوند. با ما همراه باشید تا از این آموزش بیشتر برایتان بگوییم.
تحقیقات و شواهد علمی درباره قدرشناسی در کودکان چه میگویند؟

مطالعات و تحقیقات علمی هم نشان میدهد که کودکانی که حوالی ۵سال سن دارند و قدردانی را آموختهاند، زندگی شادتری را تجربه میکنند. این کودکان در آینده هم به افراد بزرگسالی خوشبین و شاد بدل میشوند. نکته دیگری که در زندگی این کودکان دیده میشود، این است که معمولا روابط اجتماعی بهتری هم دارند و میتوانند در بزرگسالی به افرادی بدل شوند که در امور خیریه و کمک به دیگران هم نقش دارند.
افسردگی و ناکامی در زندگی افرادی که شکرگزارند، کمتر دیده میشود. کسانی که در کودکی با مقوله قدرشناسی آشنا میشوند، معمولا قدر داشتههایشان را بیشتر میدانند و همین به آنها درکی درباره توانمندیهایشان میدهد. کسی که به تواناییهای خود واقف است، با تکیه بر آنها به جنگ ضعفهایش هم میرود و مشکلات و ناتوانیهایش را رفع میکند. پس نباید آموزش قدرشناسی به کودکان را دستکم گرفت.
تشکرکردن و قدردانی را به کودکان خود یاد بدهید
یکی از روشهای آموزش قدرشناسی به کودکان این است که به آنها یاد بدهید در مواقع لازم از دیگران تشکر کنند. برای مثال، زمانی که خواهر یا برادرشان در حق آنها لطفی میکنند از کودکان بخواهید که تشکر کنند. اگر کودک یاد بگیرد که در برابر لطف دیگران قدردان باشد، شکرگزاری به بخش مهمی از ادبیاتش بدل خواهد شد.
عادتکردن کودک به تشکر در مواقع لازم، فرهنگ قدردانی را در وجودش بارور میکند. برای تقویت این رفتار در کودک، هر زمانی که دیدید، بدون یادآوری شما اقدام به تشکرکردن میکند هم او را تشویق کنید.
درباره قدرشناسی با کودکتان صحبت کنید
آموزش تشکرکردن به کودکان برای ورود آنها به دنیای قدرشناسی و شکرگزاری کافی نیست. باید درباره منطق و دلیل این کار هم با آنها صحبت کنید. مثلا باید مصادیق شکرگزاری را به کودک یاد بدهید و به او بگویید که لازم است، شکرگزار چه چیزهایی در زندگیاش باشد. به او آموزش بدهید که به نعمتهای موجود در زندگیاش فکر کند و قدر آنها را بداند.
شناخت نعمتها، فکرکردن دربارهشان و پیداکردن احساسات مثبت ناشی از وجود و حضور آنها در زندگی را به کودکان خود یاد بدهید و در نهایت فعل شکرگزاری و شیوه ابراز آن یعنی همان تشکرکردن را هم به آنها آموزش بدهید.
مهربانی را در عمل به کودکان یاد بدهید
به جز تشکر کلامی باید در رفتار هم مهربانی و قدردانی را به کودک خود آموزش بدهید. بهترین راه برای چنین آموزشی، این است که خودتان به الگویی درجه یک در این زمینه بدل شوید. برای مثال، به اقوام و دوستان خود کمک کنید و با رفتار مهربانانه خود با آدمهای دیگر، نشان بدهید که چطور میتوان قدردان حضور آدمهای دیگر در زندگی بود.
عملکردن بیشتر از گفتوگو و کلام روی رفتار کودک اثر میگذارد. کودکان از بزرگترهای خود الگو میگیرند. در مهربانی و قدردانشدن هم ارائه الگوهای عملی از سوی بزرگترها اثرات مثبت زیادی دارد.
پروژه قدرشناسی راه بیاندازید
یکی دیگر از روشهای آموزش قدرشناسی به کودکان به شکل عملی این است که پروژههایی تمرینی در منزل به راه بیاندازید. برای مثال، گلدانی خالی بیاورید و از اعضای خانواده بخواهید که روی تکهای کاغذ درباره چیزهایی بنویسند که شکرگزار وجودشان در زندگی خود هستند و آن کاغذ را درون گلدان بیاندازند.
در پایان هر روز، گلدان را خالی کنید و دور میز با همه اعضا، نوشتهها را بخوانید و دربارهشان صحبت کنید. این پروژه هم اعضای خانواده را به هم نزدیک میکند و صمیمیت به وجود میآورد و هم باعث میشود که آموزش قدرشناسی به کودکان شاد، مفرح و تاثیرگذار باشد.
به کودکان یاد بدهید که پایان شب سیه، سفید است
یکی دیگر از نکاتی که میتواند در آموزش قدرشناسی به کودکان موثر واقع شود، این است که به کودکان درباره مفهوم موقتیبودن غم و سیاهی بگویید. به فرزندان و کودکان اطرافتان یاد بدهید که پایان شب سیه سفید است. اگر روز و روزگاری تلخ بر شما و زندگیتان سایه میاندازد، همیشه امیدوار باشید و دلتان را به روزهای خوش و سفید نیامده خوش کنید.
تزریق و آموزش این نگاه به کودکان باعث میشود که قدرشناس همه لحظههای زندگی باشند و بدانند که احساسات مختلف در زندگی حالت موقتی دارند. این نگاه بسیار مهم است و در رشد و تربیت کودکی شکرگزار اثر دارد. با آموزش این نگاه خوشبینانه کودکتان را متوجه نعمتهای زندگیاش خواهید کرد.
پیشنهاد میکنیم این مقاله را بخوانید: چطور میتوان تمرکز را در کودکان افزایش داد؟
آموزش قدرشناسی به کودکان را به شکل عادت درآورید
همیشه رفتارهایی قدرشناسانه را در منزل تمرین کنید. مثلا بعد از اینکه شام را میل کردید، دعا کنید و شکر به جای آورید. یا در هنگامی که میخواهید به خواب بروید، آیین شکرگزاری را به خاطر روزی که سالم و بیخطر به سر رسیده در منزل راه بیاندازید و به کودکان یاد بدهید که قدرشناسی را به عادتی همیشگی بدل کنند.
در خرید و مواجهه با آدمهای دیگر هم تشکرکردن را فراموش نکنید تا کودک یاد بگیرد که در ابعاد مختلف خود شکر و قدردانی را وارد کند. برای مثال، اگر با کودک سوار تاکسی میشوید یا به خرید میروید، حتما تشکر از راننده و فروشنده را در ذهن داشته باشید.
سخن آخر درباره آموزش قدرشناسی به کودکان

قدرشناسی در زندگی باعث بازشدن سفرههای پهنتری از نعمت و بهرهوری میشود. از قدیم هم گفتهاند که شکر نعمت، آن را افزون میکند. از همان کودکی باید به فکر باشید و نگاه سپاسگزارانه به زندگی و آدمهای دیگر را به فرزندان و کودکان اطراف خود آموزش بدهید.
کودکان سپاسگزار هم در روابط اجتماعی و خصوصی خود موفق عمل میکنند و هم از نظر درونی به آرامشی مطلوب دست پیدا میکنند و زندگی را زیباتر میبینند و پیش میبرند. روش یا پیشنهاد دیگری برای آموزش این ویژگی به کودکان سراغ دارید؟ ما را هم در جریان بگذارید. برای قدردانشدن کودک خود به سراغ چه روشهایی میروید؟ با آثار مثبت شکرگزاری در زندگی چقدر آشنا هستید؟
برگرفته از: https://www.verywellmind.com
دیدگاهها (0)